
Η παρούσα εργασία εξετάζει τρεις παρεμβάσεις στη Νέα Ιωνία, με στόχο την ενεργοποίηση της γειτονιάς και τη δημιουργία χώρων με έντονο κοινωνικό και συλλογικό χαρακτήρα. Αρχικά, παρουσιάζεται η αποτύπωση της γειτονιάς και του ιδιαίτερου πολεοδομικού της σχεδιασμού, καθώς και τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την έρευνά μας. Στη συνέχεια, εστιάζουμε στον εγκαταλελειμμένο κινηματογράφο «Νίκη», καταγράφουμε την ιστορία του και προτείνουμε την ανακαίνισή του, με στόχο τη μετατροπή του σε πολιτιστικό κέντρο που θα λειτουργεί ως πυρήνας ζωής για τη γειτονιά. Σε κοντινό οικόπεδο σχεδιάζεται μια συνεταιριστική κατοικία, με εκτεταμένους κοινοχρήστους χώρους, μεγάλο κήπο και ευρύχωρα διαμερίσματα συγκατοίκησης. Η τρίτη και μικρότερη παρέμβαση αφορά τη διαμόρφωση παιδικής χαράς σε οικόπεδο που ήδη χρησιμοποιείται άτυπα από τα παιδιά της περιοχής. Το σύνολο του εγχειρήματος υλοποιείται μέσα από τη δημιουργία ενός συνεταιρισμού, ενταγμένο στην ελληνική πραγματικότητα και προσαρμοσμένο στις κοινωνικές συνήθειες του Βόλου.
Επιβλέποντες: Φωκαΐδης Πέτρος, Γαβρήλου Έβελυν
Αριθμός Αναφοράς: 1170






Στη σύγχρονη εποχή, οι μεγάλες πόλεις γίνονται όλο και πιο πυκνοκατοικημένες και οι ελεύθεροι κενοί χώροι ολοένα και λιγοστεύουν. Η ανάγκη των κατοίκων για ανοικτούς χώρους πρασίνου γίνεται είναι εντονότερη από ποτέ. Ως απάντηση σε αυτή την ανάγκη, κάνουν την εμφάνισή τους τα πάρκα τσέπης. Τα πάρκα τσέπης («pocketparks») είναι μικρής κλίμακας δημόσιοι χώροι πρασίνου οι οποίοι μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε ανεκμετάλλευτο σημείο του αστικού ιστού.
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο των πάρκων τσέπης ως εργαλείων βιώσιμης αστικής ανάπτυξης σε πυκνοκατοικημένα περιβάλλοντα. Παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά και οι χρήσεις αυτών των χώρων, η ιστορική τους εξέλιξη, καθώς και τα πολλαπλά οφέλη από περιβαλλοντικά έως κοινωνικά που προσφέρουν. Ταυτόχρονα, αναλύονται οι δυσκολίες που μπορεί να εμφανίσουν στην υλοποίηση τους, όπως η απόκτηση οικοπέδων, η συντήρησή τους και η κοινωνική αποδοχή τους. Παρατίθενται διεθνή και εγχώρια παραδείγματα όπως το PaleyParkστη Νέα Υόρκη και διάφορα πάρκα στην Αττική, τα οποία επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα αξιοποίησης αχρησιμοποίητων οικοπέδων για τη δημιουργία χώρων πρασίνου.
Στο τελευταίο μέρος της εργασίας, προτείνονται σχεδιαστικές παρεμβάσεις για τρία οικόπεδα στον Δήμο Ζωγράφου, στην Αθήνα, τα οποία επιλέχτηκαν βάσει κριτηρίων, όπως η τοποθεσία τους στον αστικό ιστό, η σύνθεση της γύρω περιοχής και η ύπαρξη άλλων δημόσιων πράσινων χώρων σε κοντινές αποστάσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον σχεδιασμό του αστικού εξοπλισμού που τοποθετείται μέσα στα πάρκα αυτά με στόχο τη δημιουργία ευέλικτων και πολυλειτουργικών στοιχείων, τα οποία μπορούν να προσαρμοστούν σε οποιονδήποτε χώρο.
Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει την αξία των πάρκων τσέπης ως μικρών αλλά ουσιαστικών παρεμβάσεων στον αστικό ιστό που συμβάλλουν στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, τη βιωσιμότητα των πόλεων και την επανασύνδεση των πολιτών με τον δημόσιο χώρο.
Επιβλέπουσα: Τροβά Βάσω
Αριθμός Αναφοράς: 1133

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στη μελέτη του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Δημητριάδος και στη διαμόρφωση μιας χωρικής εμπειρίας, μέσω της οποίας προσκαλούνται οι περιηγητές να γνωρίσουν τα “αποτυπώματα” της αρχαίας πόλης, από την αρχαιότητα έως σήμερα, καθώς και να περιηγηθούν ανάμεσα σε ίχνη που δεν είναι πλέον ορατά, αλλά η γνώση τους έχει προκύψει μέσα από μελέτες και την αποτύπωσή τους πάνω στον χάρτη της σύγχρονης πόλης. Η Αρχαία Δημητριάδα βρίσκεται νότια του λιμανιού του Βόλου, σε απόσταση 1,5 χλμ., στο εσωτερικό τμήμα του Παγασητικού κόλπου, και αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Θεσσαλίας κατά την Ελληνιστική περίοδο, λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Σήμερα, τα ερείπια της αρχαίας πόλης εντοπίζονται στη νοτιοανατολική περιφέρεια του πολεοδομικού συγκροτήματος του Δήμου Βόλου, ανάμεσα στις κατοικημένες περιοχές Αϊβαλιώτικα και Νέες Παγασές. Κυριότερα από τα σωζόμενα μνημεία είναι το Αρχαίο Θέατρο, το Υδραγωγείο και το Ανάκτορο, τα οποία βρίσκονται εκατέρωθεν της οδού Αθηνών, ενός βασικού αστικού άξονα της πόλης του Βόλου, ο οποίος διασχίζει εγκάρσια την περιοχή και διέρχεται έμπροσθεν του αρχαίου θεάτρου. Η πρόθεση ήταν να επιτευχθεί ενοποίηση των κυριότερων μνημείων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που εντοπίζονται στο βόρειο και νότιο τμήμα της περιοχής. Αφετηρία της χωρικής περιήγησης αποτελεί το Περίπτερο, ένας χώρος ενημέρωσης, εκπαίδευσης και υποδοχής, οποίος προβλέπεται να τοποθετηθεί στη θέση όπου βρίσκεται το Θέατρο. Επιπλέον, πλησίον του χώρου του Ανακτόρου προβλέπεται η δημιουργία ενός μουσειακού χώρου, στον οποίο παρέχεται ενημέρωση στους επισκέπτες για τη ζωή και τη λειτουργία της αρχαίας πόλης, όπως αυτή αποτυπώθηκε σε επιτύμβιες στήλες που ανακαλύφθηκαν μέσω ανασκαφών, μέσα από τους χώρους της μόνιμης και της περιοδικής έκθεσης. Οι διαδρομές που σχεδιάστηκαν για την εξερεύνηση του χώρου βασίστηκαν στην έννοια της ευθείας, με αναφορά στην ευθύγραμμη διάταξη των πεσσών, στους ευθύγραμμους άξονες που συγκροτούσαν το ιπποδάμειο σύστημα, με βάση το οποίο ήταν δομημένη η αρχαία πόλη, καθώς και στην τεθλασμένη περίμετρο του αρχαίου τείχους. Οι πεσσοί του Υδραγωγείου αποτέλεσαν το σημείο εκκίνησης για την ιδέα και τον σχεδιασμό του Περιπτέρου.
Επιβλέπων: Micocci Fabiano
Αριθμός Αναφοράς: 1147

Η κατοίκηση στο νερόέ χει τις ρίζες της αιώνες πριν και σχετίζεται με την ανθρώπινη προσαρμοστικότητα και εφευρετικότητα. Αιτίες για την κατασκευή των πλωτών κατοικιών ήταν η έλλειψη γης, η ασφάλεια και γενικότερα εξυπηρετούσε ανάγκες ανθρώπινης επιβίωσης. Σήμερα οι πλωτές κατασκευές ικανοποιούν προσωπικές επιθυμίες. Μπορεί να είναι απλές κατασκευές ως και πολυτελείς κατοικίες. Ο σχεδιασμός τουςγίνεται με τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής με σκοπό το μηδενικό οικολογικό αποτύπωμα και με πολύ σεβασμό στο υγρό στοιχείο. Η αρχιτεκτονική αντιμετωπίζει το υδάτινο στοιχείο σαν προορισμό κι όχι σαν περιορισμό. Στο μέλλον η τάση κατοίκησης πάνω στο νερό ίσως εξυπηρετεί ανάγκη. Αρχικά σε περιοχές που υπάρχουν ζωντανές αυξανόμενες πυκνότητες που γειτονεύουν και περιορίζονται από κατάλληλα υδάτινα σώματα. Επιπλέον η κλιματική αλλαγή θα έχει άμεση συνέπεια την άνοδο της στάθμης της θάλασσας με αποτέλεσμα την εξαφάνιση παράκτιων οικισμών. Η διπλωματική εργασία έχει στόχο τον σχεδιασμό ενός οικισμού στον Μαλιακό κόλπο περιβαλλοντικά ασφαλή και ενεργειακά αυτόνομο. Στον σχεδιασμόδόθηκεσημασίαστηνκαιστηνιδιωτικότητα αλλάκαιστηνεπικοινωνία των κατοίκων του. Στον πλωτό οικισμό οι κάτοικοι απολαμβάνουν την απέραντη θέα, διδάσκονται από τις χαρές της θάλασσας, τη συλλογικότητα και την κοινωνικότητα. Ο οικισμός είναι ένας τόπος σχέσεων κι όχι αντικειμένου.
Επιβλέπων: Πανηγύρης Κωστής
Αριθμός Αναφοράς: 1143

Ο Πολιτιστικός Σταθμός στην παραθαλάσσια ζώνη της Ελευσίνας, ο οποίος βρίσκεται στο λιμάνι Κρόνος και απέναντι από το βιομηχανικό κτήριο του Κρόνου, αποτελεί βασικό πολυχώρο και κέντρο πολιτισμού για την περιοχή. Η σημασία της περιοχής, τόσο για την αρχαία κληρονομιά όσο και για την αξία της στο βιομηχανικό κομμάτι, αποτελεί τον κύριο λόγο δημιουργίας ενός κέντρου που θα ενσωματώνει αυτά τα στοιχεία, με σκοπό να δημιουργηθεί ένας χώρος τόσο λειτουργικός όσο και μνημειακός.
Η διαμόρφωση και ο σχεδιασμός περιλαμβάνουν τόσο το κεντρικό κτήριο όσο και την υπόλοιπη έκταση του οικοπέδου, με νέα διαμόρφωση πάρκου και φύτευση. Το συνολικό εμβαδόν του οικοπέδου είναι 26.000 τ.μ., με μηδενική κλίση σε όλη την έκταση. Το κτήριο καλύπτει συνολικά 2.800 τ.μ. και αποτελείται από δύο κεντρικές αίθουσες με τρούλο, οι οποίες μαζί φτάνουν τα 2.000 τ.μ. Οι χώροι αυτοί είναι ο εκθεσιακός χώρος και το αναγνωστήριο, με προσβάσεις από βορρά, δύση και νότο. Οι δύο αίθουσες διαθέτουν θολωτό, τοξωτό τρούλο, με το ύψος της κατασκευής να φτάνει συνολικά τα 10 μέτρα.
Οι άλλοι δύο κύριοι χώροι, η αίθουσα συνεδριάσεων και το εστιατόριο-καφέ, έχουν θέα προς τη θάλασσα και επικοινωνούν με τους υπόλοιπους χώρους άμεσα ή έμμεσα μέσω διαδρόμων. Στο ανατολικό τμήμα, μέσω εξωτερικών τοίχων, δημιουργούνται αυλές. Το κτήριο είναι κατασκευασμένο εξωτερικά από τερακότα σε συνδυασμό με τσιμέντο.
Όσον αφορά το πάρκο και την υπόλοιπη έκταση, η κύρια δενδροφύτευση περιλαμβάνει ελιές και χαρουπιές, κατάλληλες για τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής.
Τέλος, το κτήριο θα αποτελέσει σημείο ύψιστης σημασίας για τους επισκέπτες, καθώς θα λειτουργεί ως πολυχώρος για δραστηριότητες, εκδηλώσεις, χαλάρωση και περιπάτους στο πάρκο. Το κέντρο αυτό θα συνδυάζει τη μνημειακότητα με τη λειτουργικότητα και θα προσδώσει έναν νέο χαρακτήρα στην περιοχή, τιμώντας την παράδοση ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνει μια νέα ταυτότητα για τον χώρο.
Επιβλέπων: Καναρέλης Θεοκλής
Αριθμός Αναφοράς: 1150

Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στο ζήτημα της κατοίκησης στο σήμερα και προτείνει τη δημιουργία ενός κτηριακού συγκροτήματος αποτελούμενο από τρία κτήρια κατοικιών. Αφετηρία στάθηκε η σημερινή στεγαστική κρίση που αποτελεί μείζον ζήτημα και απαιτούνται νέοι τρόποι προσέγγισης. Η πρόταση αυτή απευθύνεται σε κοινωνικές ομάδες ατόμων που έχουν κοινό όραμα κατοίκησης, συμβίωσης και πρόσβαση σε προσιτή και αξιοπρεπή στέγαση.
Οι όγκοι των κτηρίων έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά του οικοδομικό τετραγώνου σχηματίζοντας ένα Π δημιουργώντας μια μεγάλη κεντρική πλατεία, η οποία είναι ανοιχτή τόσο για τους κατοίκους όσο και για την υπόλοιπη γειτονιά, ενισχύοντας την κοινωνική αλληλεπίδραση και την έννοια της συλλογικής ζωής. Η οργάνωση των ορόφων βασίστηκε στον σχεδιασμό τριών τυπολογιών οι οποίες επαναλαμβάνονται, μεγέθους 40m2, 60m2 και 80m2. Στα ισόγεια έχουν τοποθετηθεί οι κοινόχρηστες λειτουργίες (εστιατόριο-καφέ, μια μικρή μονάδα υγείας κ.α.) ανοιχτές προς όλους. Οι πιο ιδιωτικές λειτουργίες που αφορούν τους κατοίκους όπως τα πλυντήρια και η κοινοτική κουζίνα, έχουν τοποθετηθεί στα δώματα.
Σκοπός της εργασίας αυτής είναι ο σχεδιασμός ενός νέου μοντέλου κατοίκησης που υπερβαίνει την κλασσική ιδιωτική κατοικία πετυχαίνοντας ταυτόχρονα μια οικονομική και βιώσιμη κατοίκηση.
Λέξεις κλειδιά: Κατοίκηση, Συλλογική διαβίωση, Βιωσιμότητα, Συγκατοίκηση, Co-housing.
Επιβλέπων: Micocci Fabiano
Αριθμός Αναφοράς: 1160
