Προβολή Ντοκιμαντέρ

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ - Ένας οικισμός σε Αναμονή

Θάνος Καρανίκας και Δήμητρα Κοσμά

Ισόγειο Μεταπτυχιακού
Πέμπτη 13.11, 14:00 

Μηχανές που δουλεύουν αδιάκοπα κάτω από τον καυτό ήλιο. Αντλίες, καρούλια και αφόρητοι ορίζοντες πίσω από σπινθηροβόλες στο άγγιγμα, κυματοειδείς λαμαρίνες. Έντεκα μήνες μετά από τις καταστροφικές πλημμύρες του 2023, ο οικισμός της Μεταμόρφωσης Καρδίτσας περιμένει το τέλος ενός ασφυκτικού Αυγούστου.   

Ο Θάνος Καρανίκας (2002, Αθήνα) είναι τελειόφοιτος φοιτητής του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Τα τελευταία χρόνια πειραματίζεται με τις εικαστικές τέχνες, τον κινηματογράφο και την περφόρμανς, έχοντας συμμετάσχει σε εκθέσεις και φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.   

Η Δήμητρα Κοσμά είναι φοιτήτρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Γεννημένη το 2001 στη Θεσσαλονίκη, συμμετέχει σε πολιτιστικές ομάδες και εκφράζεται μέσα από τον κινηματογράφο και το design. Το ερευνητικό της ενδιαφέρον εστιάζει στις κοινότητες της ελληνικής υπαίθρου και στον επαναπροσδιορισμό του χώρου μέσα από πρακτικές επανοικειοποίησης, επανάχρησης και συμμετοχικού σχεδιασμού.

Στο πλαίσιο του μαθήματος
ΕΚΤΟΣ ΠΟΛΗΣ: Εξερευνώντας το Αστικό Αλλιώς – Περιπλανήσεις σε τόπους Διευρυμένης Αστικοποίησης
Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη

Δείτε την αφίσα.

Kate le Roux
Thinking within the geopolitical South towards revaluing languages and literacies towards an in-common for/in STEM education

Τετάρτη 12/11/2025, 14.00-16.00
Αμφιθέατρο, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πολυτεχνική Σχολή
Πεδίον Άρεως
Βόλος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Οι στοχαστές της αποαποικιοποίησης επισημαίνουν μια (μακροχρόνια) ανεπάρκεια των κυρίαρχων παραδόσεων της διανοητικής έρευνας για τη «γνώση» και τη δράση σε έναν κόσμο που βιώνεται όλο και περισσότερο υλικά, άνισα, μέσω συνδεδεμένων ακραίων καιρικών φαινομένων, εξάντλησης των πόρων, έκτακτων υγειονομικών καταστάσεων, φτώχεια, αστυνόμευση των φωνών, πολέμο, (αναγκαστική) μετακίνηση και τη γένεση του ψηφιακού «ανθρώπου». Ωστόσο, ο κόσμος της σκέψης μας διέπεται από αρχές ιεραρχικού διαχωρισμού, που υλοποιούνται μέσα από τις οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές, γλωσσικές και τεχνολογικές διαδικασίες της αποικιοκρατίας και των νεοαποικιακών και νεοφιλελεύθερων επακόλουθων της.

Αυτές οι αρχές είναι βαθιά και σταθερά ριζωμένες – εννοιολογικά, φυσικά και υλικά – στη Νότια Αφρική, και ιδιαίτερα στο Κέιπ Τάουν, μια πόλη στην οποία ζω και εργάζομαι ως καθηγήτρια και ερευνήτρια σε ένα ιστορικά ελιτίστικο δημόσιο πανεπιστήμιο. Το έργο μας σε αυτό το πλαίσιο διαπερνάται από ερωτήματα σχετικά με το πώς η εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει ένα πεδίο ανανεωμένης σκέψης και δράσης, για το κτίσιμο σχέσεων που οδηγούν στην αξιοβίωτη ζωή, με αξιοπρέπεια και ισότητα, για όλα τα ζωντανά όντα. Προσεγγίζω αυτό το πρόβλημα από την οπτική της «γλώσσας», υποκινούμενη από στοχαστές της αποαποικιοποίησης όπως οι Gautam Bhan, Eduard Glissant, Ursula le Guin, Catherine Kell, Achille Mbembe και Francis Nyamnjoh. Μου υπενθυμίζουν ότι είναι ακριβώς η «δύναμη» της γλώσσας που την τοποθετεί στο επίκεντρο ως τη μονογλωσσική «ρίζα» της αποικιακότητας και ότι η αποκατάσταση του κόσμου απαιτεί τις φωνές όλων των αρχείων του κόσμου. Έτσι, με ενδιαφέρει η δυνατότητα να σκέφτομαι και να ασκώ τις γλώσσες και τις γραμματικές, στον πληθυντικό, ως συνάθροιση και παρέμβαση μέσα στις (απο)συνδέσεις, τις (α)κινησίες, τις (μη)μονιμότητες και τις (α)βεβαιότητες που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις σε ένα υπό διαμόρφωση κοινό. Σε αυτή την παρουσίαση προσφέρω, διακριτικά, τις τρέχουσες σκέψεις μου προς αυτή την κατεύθυνση και τον τρόπο με τον οποίο εργάζομαι στην έρευνα και την ανάπτυξη της εκπαίδευσης μέσα από συνεργασίες στην εκπαίδευση STEM.

Bio
Η Kate le Roux είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Ομάδα Γλωσσικής Ανάπτυξης του Προγράμματος Ακαδημαϊκής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική. Η έρευνα, η διδασκαλία, η ανάπτυξη της εκπαίδευσης και τα διοικητικά της καθήκοντα επικεντρώνονται στην αλληλεπίδραση των γλωσσών, της γραμματικής και των μαθηματικών στις επιστήμες και τη μηχανική. Θεωρητικά και μεθοδολογικά, αντλεί στοιχεία από την κριτική σκέψη στη μαθηματική εκπαίδευση στο πλαίσιο των κοινωνικοπολιτικών και κοινωνικοοικολογικών γλωσσών και γραμματικών, καθώς και της αποαποικιοποίησης. Με βαθιά δέσμευση στη δημοκρατικοποίηση της γνώσης και της παραγωγής γνώσης, ενδιαφέρεται για θέματα ισότητας, δικαιοσύνης, εξουσίας, πρόσβασης, σχεδιασμού, σχέσεων και θέσης σε πολυγλωσσικά περιβάλλοντα. Αυτές τις θέσεις προωθεί μέσα από τον ρόλο της στην επιμέλεια περιοδικών, όπως ως αναπληρώτρια συντάκτρια του African Journal of Research in Mathematics, Science and Technology Education. Η Kate le Rouxαπέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στη Μαθηματική Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο του Witwatersrand το 2011. Το 2014  διετέλεσε Mandela Mellon Fellow στο Hutchins Center for African & American Research του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Σήμερα είναι συνυπεύθυνη της Μελέτης 27 της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διδασκαλία των Μαθηματικών (ICMI), «Mathematics Education and the Socio-Ecological», και κατέχει θέση Senior Fellowship στο Πρόγραμμα Συνεργασίας UCT-Bristol.

Η διάλεξη αυτή είναι μέρος του προγράμματος των διεθνών συναντήσεων Διάλογοι Νότου-Νότου: Χώροι, Πολιτισμοί, Γλώσσες, Επιστήμες που διοργανώνεται στα πλαίσια του Erasmus+ Mobility Program ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο του Cape Town.

Δείτε το πρόγραμμα και την αφίσα.

Siddique Motala
Storytelling, Heritage in 3D, and Counter-Surveying

Τετάρτη 12/11/2025, 14.00-16.00
Αμφιθέατρο, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πολυτεχνική Σχολή
Πεδίον Άρεως
Βόλος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η παρουσίαση εισάγει και διερευνά, συνοπτικά, αλληλένδετα θέματα: (1) τη χρήση της αφήγησης στην εκπαίδευση της γεωπληροφορικής, (2) την τρισδιάστατη τεκμηρίωση και έρευνα για πολιτιστικής κληρονομιάς που εκπονείται από την Global Digital Heritage Afrika, και (3) το κοινοτικό έργο που έχει πραγματοποιηθεί σε περιοχές αναγκαστικών εκτοπίσμών κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ. Στη Νότια Αφρική, η εκπαίδευση στη γεωπληροφορική αποτελεί προέκταση της παλαιότερης τοπογραφικής εκπαίδευσης, η οποία αναπτύχθηκε την περίοδο του απαρτχάιντ. Κρίσιμη παρέμβαση αποτέλεσε η εισαγωγή της αφήγησης ιστοριών εντός του προγράμματος σπουδών της γεωπληροφορικής. Αυτή η αλλαγή ενέπνευσε το σε εξέλιξη έργο της Global Digital Heritage Afrika, μιας ερευνητικής ομάδας που ασχολείται με την ψηφιακή τεκμηρίωση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο Siddique θα περιγράψει στη συνέχεια το έργο του στην τεκμηρίωση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς κοινοτήτων που έχουν υποστεί αναγκαστικούς εκτοπισμούς εξαιτίας του απαρτχάιντ. 

Bio
Ο Siddique Motala είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν (UCT) στη Νότια Αφρική και ακαδημαϊκός υπεύθυνος του Global Digital Heritage Afrika (GDHA), μιας ερευνητικής ομάδας που ασχολείται με την ψηφιακή τεκμηρίωση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς, μνημείων και συλλογών μουσείων.  Είναι Τοπογράφος και έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στη ψηφιακή φωτογραμμετρία και διδακτορικό δίπλωμα στην Εκπαίδευση. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η χωροχρονική χαρτογράφηση, η αφήγηση ιστοριών, ο μετανθρωπισμός, οι μεταφορές, οι κοινωνικά δίκαιες παιδαγωγικές μέθοδοι και η αποαποικιοποίηση στην εκπαίδευση των μηχανικών. Τα τελευταία 15 χρόνια, ο Siddique χαρτογραφεί και ερευνά το District Six και άλλους χώρους όπου έλαβαν χώρα αναγκαστικοί εκτοπισμοί κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ. Διεξάγει διεπιστημονική έρευνα σε διάφορους τομείς, όπως η ιστορία, οι κινηματογραφικές σπουδές και οι σπουδές μέσων μαζικής ενημέρωσης, η πληροφορική, η εκπαίδευση, οι μουσειακές και οι αρχειακές σπουδές.

Η διάλεξη αυτή είναι μέρος του προγράμματος των διεθνών συναντήσεων Διάλογοι Νότου-Νότου: Χώροι, Πολιτισμοί, Γλώσσες, Επιστήμες που διοργανώνεται στα πλαίσια του Erasmus+ Mobility Program ανάμεσα στοΠανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο του CapeTown.

Δείτε το πρόγραμμα και την αφίσα.

Βόλος, 11-13 Νοεμβρίου 2025
Erasmus+ Mobility Program
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας & Πανεπιστήμιο του Cape Town

Από τις 11 έως τις 13 Νοεμβρίου 2025, μια σειρά διεθνών συναντήσεων συνδιοργανώνονται από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν. Στόχος είναι να διερευνηθούν ζητήματα αποαποικιοποίησης των πρακτικών μας σε σχέση με την επιστημονική, οντολογική, γλωσσική, χωρική, κοινωνική και οικολογική δικαιοσύνη.

Το εγχείρημα είναι διεπιστημονικό. Αντλεί θεωρητικά στοιχεία από τις κοινωνικές και τις θετικές επιστήμες για να διερευνήσει στρατηγικές αποκατάστασης με στόχο τη δημιουργία ενός κοινού κόσμου, αξιοποιώντας πολλαπλούς τρόπους γνώσης, διαβίωσης και δημιουργίας, συμπεριλαμβανομένων και επιστημονικών πολιτισμών μέσα από τα μαθηματικά, την αρχιτεκτονική, τον σχεδιασμό, τη μηχανική, το δομημένο περιβάλλον, τις γλώσσες και τις τέχνες ενώ συμπλέει με οπτικές όπως ο κριτικός μετανθρωπισμός, ο νέος υλισμός και οι επιστημολογίες του Νότου. Στα πλαίσια των συναντήσεων διερευνούμε πώς τα προγράμματα σπουδών και η εφαρμογή τους στις παιδαγωγικές και διδακτικές σχέσεις μπορούν να αξιοποιήσουν ιστορικά και σύγχρονα αντικείμενα που μας βοηθούν να ξαναπούμε την ιστορία των χώρων μας, να επιδιορθώσουμε τις σχέσεις μας και να ξανασκεφτούμε τις πρακτικές μας στοχεύοντας στη διαμόρφωση πιο δίκαιων συνθηκών διαβίωσης και δημιουργίας, ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνίες και ανάμεσα στις κοινωνίες και τη Γη.

Οι εκδηλώσεις, οι οποίες φιλοξενούνται σε διαφορετικούς χώρους του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, περιλαμβάνουν μια σειρά δημόσιων διατμηματικών συναντήσεων με ομιλίες, ένα εργαστήριο για φοιτητές και κοινά μαθήματα στα πλαίσια των οποίων θα διερευνηθούν το οντο-επιστημολογικό δυναμικό και τα όρια του «Νότου» ως διεπιστημονικής προοπτικής και μεθόδου. Μέσα από τις επικείμενες ανταλλαγές επιδιώκεται ο διάλογος με βάση την πλούσια θεωρητική παραγωγή στα διαφορετικά επιστημονικά πεδία, η οποία τοποθετείται μέσα στα διαφορετικά ιστορικά και γεωπολιτικά πλαίσια της Νότιας Αφρικής και της Νότιας Ευρώπης. Διερευνώνται, παράλληλα, νέες δυνατότητες προς μια παραγωγή γνώσης που αμφισβητεί τις δυαδικές αντιθέσεις Βορρά-Νότου και αναστοχάζεται κριτικά τις επιπτώσεις τους, οι οποίες καθορίζουν τα όρια της επιστήμης, των πολιτισμών, των γλωσσών, των σωμάτων δηλαδή τα επιστημολογικά και τα οντολογικά μας όρια.

Συνεργαζόμενα Ιδρύματα:

UCT (Πανεπιστήμιο του CapeTown)
Ομάδα Γλωσσικής Ανάπτυξης του Προγράμματος Ακαδημαϊκής Ανάπτυξης
Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών

UTH (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης
Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Τμήμα Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών
Τμήμα Πολιτισμού + Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών

Επιστημονική και οργανωτική επιτροπή (αλφαβητικά):
Ρούλα Κίτσιου/ ΠΘ, Τμήμα Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών
Ίρις Λυκουριώτη/ ΠΘ, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Siddique Motala/ UCT, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών
Ντάνα Παπαχρήστου/ ΠΘ, Τμήμα Πολιτισμού + Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών
Katele Roux/ UCT, Ομάδα Γλωσσικής Ανάπτυξης του Προγράμματος Ακαδημαϊκής Ανάπτυξης
Πέτρος Φωκαϊδης/ ΠΘ, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Άννα Χρονάκη/ ΠΘ, Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης

Δείτε το πρόγραμμα και την αφίσα.

Βόλος | 7-8-9 Νοεμβρίου 2025

Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας διοργανώνει συνέδριο με θέμα τις σύγχρονες προκλήσεις για την αρχιτεκτονική και τον αστικό χώρο. Η αρχιτεκτονική, ως τέχνη και επιστήμη του χώρου, έχει πάντοτε τη δύναμη να βελτιώνει και να νοηματοδοτεί πτυχές της συλλογικής μας διαβίωσης. Όμως, σε μία εποχή πολλαπλών κρίσεων, όπως η σημερινή, αυτή η δυνατότητα υποχωρεί και ο δομημένος χώρος αντιμετωπίζεται μόνο ως αρένα κοινωνικού ανταγωνισμού και κερδοσκοπικών στρατηγικών.
Οι ελληνικές πόλεις δέχονται τις συνέπειες μιας αυξανόμενης πίεσης από φαινόμενα όπως η τουριστική μονοκαλλιέργεια, η περιβαλλοντική υποβάθμιση, η εκποίηση δημόσιας περιουσίας, η εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου και η κουλτούρα ασφάλειας, επιτήρησης και περίφραξης. Επιπλέον η επιθετική αναδιανομή της κατοικίας μέσω της εκχώρησης του κτιριακού αποθέματος σε ξένα funds/κεφάλαια, σε συνδυασμό με τον εξευγενισμό και το rebranding περιοχών, επιφέρουν ριζικές ανατροπές σε χρήσεις αστικής γης και σοβαρό στεγαστικό έλλειμμα. Ο χαρακτήρας των πόλεων σταδιακά μεταλλάσσεται, σε βάρος των τοπικών κοινωνιών και του περιβάλλοντός τους.
Η αρχιτεκτονική πρακτική σπάνια αντιτάσσεται σε αυτήν την πραγματικότητα χωρίς να εργαλειοποιηθεί από αυτήν. Όλο και σπανιότερα στέκεται επικριτικά σε διεργασίες απορρύθμισης και υφαρπαγής, προκειμένου να προτάξει συλλογικές αξίες και κοινό όφελος. Εγκλωβισμένη στην αναπαραγωγή καταναλωτικών αισθητικών στερεοτύπων και στις υποδείξεις του «αρχιτεκτονικού μάρκετινγκ», παράγει συνήθως έργο χωρίς κοινωνικά ερείσματα αλλά μόνο με εφήμερη ανταλλακτική αξία. Η κοινωνική αποστολή της αρχιτεκτονικής συνεχώς περιστέλλεται ή παραχαράσσεται από μια επικοινωνιακή ρητορική περί βιωσιμότητας και καινοτομίας.
Αντίστοιχα, το διεθνοποιημένο εργασιακό περιβάλλον διαμορφώνει νέους-ες αρχιτέκτονες-ισσες, των οποίων η πρακτική καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από οικονομικές κι επενδυτικές επιδιώξεις, υποβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα και τη σημασία του μελετητικού έργου και της αρχιτεκτονικής παρέμβαση
Στόχος του συνεδρίου είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ανταλλαγής ιδεών προκειμένου να αναδειχθούν τα διακυβεύματα της εποχής μας, καθώς και νέες κατευθύνσεις και προτάσεις για τις πόλεις και την αρχιτεκτονική. Οι θεματικές χωρίζονται σε πέντε υποκατηγορίες:

1. Ιδιωτικοποίησεις Και Κοινοί Πόροι

Η τάση ιδιωτικοποίησης δημόσιων χώρων και υπηρεσιών έχει αναδειχθεί σε κεντρική παράμετρο των χωρικών πολιτικών των τελευταίων χρόνων. Από τις παραλίες, τα πάρκα και τις υποδομές μέχρι κοινωφελή ιδρύματα, η μεταφορά κοινών πόρων σε ιδιωτικά συμφέροντα δημιουργεί αποκλεισμούς, περιφράξεις και ασυνέχειες στον αστικό χώρο. Παράλληλα, στρατηγικές αστικής ανάπλασης αντιμετωπίζουν τον αστικό χώρο με επιχειρηματικούς όρους και γίνονται άλλοθι για την κοινωνική «εξυγίανση» περιοχών.

2. Τουριστικοποίηση, Εξευγενισμός και Αστική Ταυτότητα

Η υπέρμετρη ανάπτυξη του αστικού τουρισμού, σε συνδυασμό με ανερχόμενες τάσεις όπως ο εναλλακτικός τουρισμός, οι ψηφιακοί νομάδες, και οι θύλακες διασκέδασης, οδηγoύν σε κατάληψη και εξευγενισμό (gentrification) κεντρικών περιοχών των πόλεων, αύξηση ενοικίων και εκτοπισμό των τοπικών πληθυσμών. Δημιουργείται στεγαστικό έλλειμα λόγω της βραχυπρόθεσμης μίσθωσης αλλάζοντας την συνοχή και την μικροοικονομία των αστικών γειτονιών, και κατ’ επέκταση, την αστική ταυτότητα. Πως ο μόνιμος κάτοικος καθίσταται εχθρός; Πως ο σχεδιασμός μπορεί να υπερασπιστεί την αυθεντικότητα και πολλαπλότητα των αστικών λειτουργιών και των δικαιωμάτων των κατοίκων στην πόλη τους;

3. Επιτήρηση και Καταστολή

Η οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών έχει γίνει μέσο για την βίαιη εγκαθίδρυση νέων σχέσεων και νέων νοημάτων. Κεντροβαρική σε αυτά είναι η ανάδειξη της ασφάλειας σε ρυθμιστικό παράγοντα της καθημερινότητας. Με την εξάπλωση της ψηφιακών τεχνικών ελέγχου και της αστυνομικής επιτήρησης ο αστικός χώρος μετατρέπεται σε εργαστήριο πειθάρχησης και κανονικοποίησης. Ποιες είναι οι επιπτώσεις της συνεχούς επιτήρησης, του ελέγχου και της ορατότητας στην αρχιτεκτονική; Πως αναδιαμορφώνονται οι σχέσεις κατοίκων και δημόσιου χώρου;

4. Αρχιτεκτονική και Περιβαλλοντική Ανθεκτικότητα

Παραδείγματα έργων και χωρικών πρακτικών που προωθούν την περιβαλλοντική ανθεκτικότητα ως απάντηση στην κλιματική κρίση, την οικολογική υποβάθμιση και τις καταστροφικές επιπτώσεις της αναπτυξιολατρείας. Διερεύνηση προσεγγίσεων που αποδεσμεύουν την αρχιτεκτονική από τη λογική της μεγέθυνσης και της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, εστιάζοντας στη βιωσιμότητα, την κυκλική οικονομία και τις συνεργατικές διαδικασίες σχεδιασμού. Ανάλυση του ρόλου της αρχιτεκτονικής στην αποαποικιοποίηση του φαντασιακού από την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη αφήγηση και στην ενίσχυση μορφών χώρου που ενσωματώνουν την περιβαλλοντική δικαιοσύνη και τη συμβιωτικότητα.

5. Ορατότητα και Διεκδίκηση

Η ορατότητα στον αστικό χώρο διαμορφώνεται από πολύπλοκες κοινωνικές ανισότητες, στις οποίες το φύλο, η εθνοτική ταυτότητα, η κοινωνική τάξη και άλλοι παράγοντες καθορίζουν ποιοι γίνονται αποδεκτοί, ποιοι περιθωριοποιούνται και ποιοι αποκλείονται. Έτσι, οι διαφιλονικούμενοι χώροι γίνονται πεδία κοινωνικών συγκρούσεων, όπου οι αποκλεισμοί, οι περιθωριοποιήσεις και οι ανταγωνισμοί για την πρόσβαση στον χώρο εντείνουν τις ανισότητες. Απέναντι σε αυτές τις συνθήκες, τα τοπικά κινήματα διεκδικούν την ορατότητα και την παρουσία τους, μετασχηματίζοντας τον χώρο μέσα από συλλογική δράση και αντίσταση.

Δείτε το πρόγραμμα και την αφίσα.

Πληροφορίες στο: www.arch.uth.gr/spasmenipoli

Στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου AGRITHES. Αγροτική Κληρονομιά και Αρχιτεκτονική της Παραγωγής Τροφίμων. Η περίπτωση της Θεσσαλίας (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. 2024-27), θα διοργανωθεί στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στις 4-6 Νοεμβρίου 2025, συνέδριο με τίτλο «Το Αγροτο-αστικό Εγχείρημα στην Θεσσαλία -The Agrarian Urban Project of Thessaly».

Το ερευνητικό πρόγραμμα AGRITHES (Αριθμός έργου ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ: 25932) στοχεύει στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της αγροτικής κληρονομιάς και ανάπτυξης της υπαίθρου στην Ελλάδα, με έμφαση στην αρχιτεκτονική του αγροτικού χώρου στο Θεσσαλικό κάμπο. Η έρευνα προβλέπει μια πολυ-συστημική προσέγγιση που εκτείνεται από τον χωροταξικό σχεδιασμό σε περιφερειακή κλίμακα στη μελέτη των αρχιτεκτονικών μορφών που υποστηρίζουν τη γεωργική δραστηριότητα και καταλήγει στην ενίσχυση της συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας.

Το συνέδριο The Agrarian Urban Project of Thessaly θα επιχειρήσει να εξετάσει το αγροτικό τοπίο του Θεσσαλικού Κάμπου και της Ελλάδας υπό το πρίσμα παρόμοιων μελετών που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή του Βένετο, με τη συμμετοχή ομιλητών από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Ελλήνων ακαδημαϊκών και ερευνητών της ομάδας του AGRITHES.

Δείτε το δελτίο τύπου με το πρόγραμμα του συνεδρίου και την αφίσα.

Κωστής Χατζημιχάλης
Τοπία της Κρίσης στη Νότια Ευρώπη και Ριζοσπαστικές Γεωγραφίες

Διάλεξη

Πέμπτη 06 Νοεμβρίου 2025
Ώρα: 14:00
Πατάρι Μεταπτυχικού
Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Πεδίον Άρεως, Βόλος

Διάλεξη στα πλαίσια των μαθημάτων:

Νότος: Χώρος και μη ηγεμονικά παραδείγματα γνώσης
Διδάσκουσα: Ίρις Λυκουριώτη

Εκτός Πόλης: Εξερευνώντας το αστικό αλλιώς: Περιπλανήσεις σε τόπους Διευρυμένης Αστικοποίησης
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη

Βιογραφικό
Ο Κωστής Χατζημιχάλης είναι ομότιμος καθηγητής του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου και διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Γεωγραφίας. Έχει διδάξει στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ (1980-1997) και στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου (1997-2012) και, ως επισκέπτης καθηγητής, σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Λατινικής Αμερικής και της Αυστραλίας. Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνονται τα: Ο χώρος στην αριστερή σκέψη (με τη Ντίνα Βαΐου) (νήσος 2012), Σύγχρονα ελληνικά τοπία. Γεωγραφική προσέγγιση από ψηλά (επιμ.) (Μέλισσα, 2011), Ζητήματα γεωγραφίας κατάλληλα και για μη γεωγράφους (νήσος 2016), Κρίση χρέους και υφαρπαγή γης (ΚΨΜ 2015, β΄ έκδοση 2017) και Τοπία της κρίσης στη νότια Ευρώπη. Στα μονοπάτια της άνισης γεωγραφικής ανάπτυξης (Αλεξάνδρεια, 2018). Είναι μέλος της ιδρυτικής, συντακτικής ομάδας του περιοδικού Γεωγραφίες.
 

Δείτε την αφίσα.