Η Αναργύρειος Κοργιαλένειος Σχολή Σπετσών (ΑΚΣΣ) και το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Πατρών οργανώνουν το 2ο Spetses Architecture Workshop SAW 2026 από 12/7 έως 19/7 στις εγκαταστάσεις της ΑΚΣΣ στις Σπέτσες.
Το εργαστήριο θα έχει θέμα «ISLANDSNESS» και θα διερευνήσει τρόπους διατύπωσης αρχιτεκτονικών προτάσεων με βάση τα στοιχεία που συγκροτούν τη νησιωτική φυσιογνωμία, όπως η απομόνωση και η απόσταση αλλά και η ταυτόχρονη ανάγκη σύνδεσης και συμμετοχής σε δίκτυα, οι μύθοι και τα ιστορικά γεγονότα που σχετίζονται με τη θάλασσα και το ταξίδι, οι τοπικές τέχνες και οι χειροποίητες κατασκευές καθώς και οι διαφορετικές χρήσεις του παραθαλάσσιου τοπίου.
Στο εργαστήριο θα συμμετάσχουν 32 φοιτητές και φοιτήτριες: από όλα τα επτά αρχιτεκτονικά τμήματα και σχολές της Ελλάδας που θα έχουν ολοκληρώσει το 3ο έτος σπουδών τον Ιούλιο 2026, καθώς και από το Princeton University Seeger Center for Hellenic Studies & School of Architecture και τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Politecnico di Milano.
Στο εργαστήριο θα διδάξουν οι καθηγητές:
- Paul Lewis (Princeton University)
- Kim Yao (Cornell University)
- Massimo Ferrari (Politecnico di Milano)
- Laura Montedoro (Politecnico di Milano)
- Γιάννης Αίσωπος (Πανεπιστήμιο Πατρών)
- Σταύρος Γυφτόπουλος (ΕΜΠ)
- Θάνος Ζαγορίσιος (Πανεπιστήμιο Πατρών)
- Ανδρέας Νικολοβγένης (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)
- Μαλβίνα Παναγιωτίδη (Πανεπιστήμιο Πατρών)
- Κωστής Πανηγύρης (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
- Τάσος Τέλλιος (ΑΠΘ)
Επιμέλεια και συντονισμός εργαστηρίου: Γιάννης Α. Αίσωπος, Καθηγητής και Πρόεδρος, ΤΑΜ ΠΠ & Πρόεδρος, ΑΚΣΣ.
Βοηθός συντονισμού: Χριστίνα Σιδεράκη, Αρχιτέκτων ΤΑΜ ΠΠ.
Το εργαστήριο θα είναι χωρίς δίδακτρα. Η ΑΚΣΣ θα καλύψει πλήρως τη διαμονή φοιτητών και φοιτητριών σε διπλά δωμάτια στις παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις της, το πρωινό καθώς και το μεσημεριανό γεύμα στην τραπεζαρία της Σχολής. Tα έξοδα μετακίνησης προς και από τις Σπέτσες θα επιβαρύνουν τους/τις συμμετέχοντες/ουσες.
Όσοι/ες φοιτητές ή φοιτήτριες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν, θα πρέπει να αποστείλουν μέχρι το τέλος της Κυριακής 31 Μαΐου 2026 στο email saw2026@akss.gr ψηφιακό τεύχος 5 σελίδων Α4, por-
trait με τη μορφή αρχείου pdf, που θα περιλαμβάνει: Βιογραφικό (1 σελίδα, έως 250 λέξεις), Κείμενο εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στο εργαστήριο (1 σελίδα, έως 250 λέξεις) και Συνοπτικό
υπόμνημα εργασιών/ πορτφόλιο (3 σελίδες).
Δείτε την αφίσα.
Tο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στις 7-8-9 Νοεμβρίου του 2025 διοργάνωσε συνέδριο με τίτλο «Σπασμένη πόλη» και θέμα τις σύγχρονες προκλήσεις για την αρχιτεκτονική και τον αστικό χώρο όπου φοιτητές, φοιτήτριες, τόσο προπτυχιακού όσο και μεταπτυχιακού επιπέδου, νέοι-νέες απόφοιτοι-ες καθώς και υποψήφιοι-ες διδάκτορες-ρισσες συμμετείχαν σε έναν κριτικό διάλογο για τα σημερινά ζητήματα των ελληνικών πόλεων και τη δυνατότητα της αρχιτεκτονικής να γίνει εργαλείο αμφισβήτησης και ενδυνάμωσης, διαμορφώνοντας νέες συλλογικές δυναμικές και απαντήσεις στις κοινωνικές ανάγκες.
Το συνέδριο δημιούργησε ένα πλαίσιο ανταλλαγής ιδεών προκειμένου να αναδειχθούν τα διακυβεύματα της εποχής μας, καθώς και νέες κατευθύνσεις και προτάσεις για τις πόλεις και την αρχιτεκτονική μέσα από την οπτική πέντε θεματικών:
- Επιτήρηση και Καταστολή
- Τουριστικοποίηση, Εξευγενισμός και Αστική Ταυτότητα
- Αρχιτεκτονική και Περιβαλλοντική Ανθεκτικότητα
- Ιδιωτικοποίησεις Και Κοινοί Πόροι
- Ορατότητα και Διεκδίκηση
Στα πλαίσια του συνεδρίου δημιουργήθηκε ένας συλλογικός τόμος (πρακτικά συνεδρίου) που περιλαμβάνει κείμενα των προφορικών εισηγήσεων που παρουσιάστηκαν.
Βρείτε τα πρακτικά του συνεδρίου εδώ.
Ιστοσελίδα Συνεδρίου: https://www.arch.uth.gr/spasmenipoli/
The BIP is led by the Università Iuav di Venezia in collaboration with three higher education institutions: ISCTE - University Institute of Lisbon, the Université Gustave Eiffel, and the University of Thessaly.
The teaching programme combines 3 online sessions with an intensive in-person week in Vicenza, designed to support a progressive process of theoretical grounding, field immersion, and applied research.
The online sessions introduce the theoretical framework and methodological approach to studying the socio-spatial transformations of infrastructural corridors, with the SR11 (Strada Regionale 11 / Regional Road 11) as the central case study, and include contributions from partner institutions alongside the coordination of field research activities.
The in-person component, developed over five intensive days in Vicenza, is organised as a structured sequence of seminars, fieldwork, and collaborative workshops. It begins with an introductory seminar that presents the research context, defines working groups, and establishes research questions. This is followed by three core phases based on the Challenge - Based Education model:
- Engage: direct immersion in the SR.11 infrastructural corridor through situated observation, sensory documentation, and initial interaction with local stakeholders;
- Investigate: development of field-based research through interviews, surveys, participatory mapping, and qualitative data collection, enabling the testing of initial hypotheses;
- Act: synthesis and translation of the collected knowledge into critical interpretations, narratives, and spatial or strategic proposals.
The programme concludes with a final seminar in which participants present their work to an extended audience – including academic staff, institutional partners, and local stakeholders – fostering critical discussion and reflection on future development perspectives of the SR11 corridor and the broader territorial implications of infrastructural transformation.
When:
Online | 3rd, 7th and 11th of July
In-person | 20th to 24th of July
Where:
Vicenza, Italy
Location:
IUAV Vicenza
Piazza S. Biagio, 1, 36100 Vicenza , Italy
Language of instruction:
English
ECTS: 3
Number of participants: 7-10 Students
Application deadline: May 30th, 2026
Οι ενδιαφερόμενοι/ες πρέπει να στείλουν email (nremy@uth.gr) μέχρι την Παρασκευή 29 Μαΐου 2026
Κριτήρια επιλογής:
- Σύντομη δήλωση ενδιαφέροντος
- Επιστολή κινήτρου
- Portfolio με δείγματα εργασιών
- Αναλυτική βαθμολογία
Διάλεξη του Francesco Sartore, υποψ. διδάκτορα του Πανεπιστήμιου της Πάδουας, με τίτλο "Visualizing Innsmouth: Digital Reconstruction, Immersive Environments, and the Limits of the Virtual" την Πέμπτη 28/5/2026 στις 14:00 στη αίθουσα Μεταπτυχιακού του ΤΑΜ ΠΘ.
What does it mean to give form to a place that was never meant to exist? Visualizing Innsmouth — a research project developed at the University of Padova in collaboration with Duke University — takes as its subject Innsmouth, Massachusetts, the fictional city conceived by H.P. Lovecraft in The Shadow Over Innsmouth (1936). Drawing on textual evidence, geographical and historical context, and Lovecraft's own autograph sketches, the project produced a navigable 3D reconstruction of the city, allowing users to retrace the protagonist's footsteps through streets that exist only on the page.
A discussion is then to be opened regarding the technical and perceptual limitations of the world of game engines and its surrounding ecosystem, beginning with those identified in this project. The aim is not to eliminate these limitations, but rather to explore how to work within and alongside them.
Bio
Francesco Sartore got the Master degree in Building Engineering and Architecture (UniPD) in 2024. He is a PhD candidate at the ICEA Department of the University of Padua. His doctoral research focuses on the possible uses of game engine software on the analysis, visualization and design assessments of the built environment. He did his master thesis in collaboration with Duke University Department of Art, Art History & Visual Studies. After graduation, he started his research activity on the T.E.A.C. Project (iNEST founded by PNRR) and is currently working on I_BRIDGE and SMUH projects in ICEA Department and Verona Municipality for the digitalization of documentary heritage using BIM tools. Alongside his academic path, he has cultivated an interest in drawing and 3D modeling for videogames and animation, enriching his interdisciplinary approach to game engine and 3D visualization research.
Re-Opening World Futures through Culture Landscapes. A Case in the Swiss Alps
Juli Osusky
Τετάρτη 27.5, 18:00 Πατάρι Μεταπτυχιακού
Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, γινόμαστε μάρτυρες των αποτυχιών του σύγχρονου σχεδιασμού και προγραμματισμού να διατηρήσουν ανοιχτά τα μέλλοντα του πλανήτη. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να σχεδιάσουμε αλλιώς; Στη διάλεξη αυτή, προσεγγίζω το ερώτημα εξετάζοντας πολιτισμικά τοπία στις Ελβετικές Άλπεις, όπου άνθρωποι και μη-άνθρωποι συνδιαμορφώνουν τις συνθήκες αμοιβαίας επιβίωσης. Προσεγγίζοντας τα τοπία ως σχηματισμένα μέσα από κύκλους νερού, υποστηρίζω ότι ο σχεδιασμός πολιτισμικών τοπίων αποτελεί μια ριζικά διαφορετική πρακτική από τον σχεδιασμό μεμονωμένων παρεμβάσεων — μια πρακτική που μπορεί να ανοίξει εναλλακτικά πλανητικά μέλλοντα στις Άλπεις.
Δείτε την αφίσα.
Juli Osusky is an Urbanist and Urban Designer based in Zurich, Switzerland, currently working at the Office for Urban Design of the city of Zurich. This talk is based on their master thesis in Architecture and Urbanism, which explores culture landscapes as a concept for dealing with water uncertainty in the alpine valley of Lumnezia, Switzerland, questioning the role of design. They hold degrees from TU Delft and ETH Zurich.
Στο πλαίσιο του μαθήματος
ΠΗΛΙΟΝ ΧΩΡΑ. Ξεμπλέκοντας και ξαναπλέκοντας ένα βουνό
Από Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Για το link σύνδεσης, επικοινωνήστε στο memarkaki@uth.gr
Σεμινάριο: Σύγχρονες Υλικότητες της Αρχιτεκτονικής
Ξηρά Δόμηση, Βιο-βασισμένα Υλικά και Σύγχρονες Τεχνολογίες Σκυροδέματος
Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας διοργανώνει ανοιχτή διάλεξη – συνάντηση με επαγγελματίες του χώρου της κατασκευής και της αρχιτεκτονικής, αφιερωμένη στις σύγχρονες υλικότητες της αρχιτεκτονικής και στις τεχνολογίες δόμησης.
Η συνάντηση αυτή επιθυμεί να φέρει τους/τις φοιτητές/τριες σε επαφή με σύγχρονες πρακτικές, τεχνικές εφαρμογές και κατασκευαστικούς προβληματισμούς γύρω από ζητήματα αντοχής, βιωσιμότητας, συναρμογής υλικών και παθητικής πυροπροστασίας στις σύγχρονες κατασκευές.
Οι θεματικές παρουσιάσεις θα πραγματοποιηθούν από:
-
Αχιλλέας Σακαβός
Ξηρά δόμηση και συστήματα ελαφράς κατασκευής -
Πέτρος Φλαμπούρης, αρχιτέκτονας
Βιο-βασισμένα υλικά και χρήση φυσικών υλικών στην αρχιτεκτονική -
Ξανθίππος Μίτσιος, πολιτικός μηχανικός
Σκυρόδεμα και σύγχρονες τεχνολογίες εφαρμογής του
Μέσα από παρουσιάσεις έργων, υλικών και τεχνικών λύσεων, η εκδήλωση θα αναδείξει τον ρόλο της υλικότητας στη σύγχρονη αρχιτεκτονική πρακτική και στη σχέση μεταξύ σχεδιασμού και κατασκευής.
Παρασκευή 22 Μαΐου 2026
10:00
Αμφιθέατρο Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΠΘ
Δείτε την αφίσα.
Διάλεξη της Ελένης Ουρεϊλίδου, PhD, με τίτλο "Ψηφιακές αφηγήσεις και συλλογικοί χώροι στις γειτονίες υποδοχής της Βαρκελώνης" την Πέμπτη 21/5/2026 στις 17:15 στο αμφιθέατρο ΤΑΜ ΠΘ.
Η διάλεξη θα γίνει στο πλαίσιο του μαθήματος "Φύση Τοπίο και Αστικά Οικοσυστηματα" του 8ου εξαμήνου που διδάσκει η Ασπασία Κουζούπη.
Η Ελένη Ουρειλίδου είναι αρχιτέκτων, αρχιτέκτων τοπίου και διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η έρευνά της επικεντρώνεται σε νέους τρόπους χωρικής αναπαράστασης της πληροφορίας και στην ανάλυση της αντίληψης του αστικού περιβάλλοντος. Έχει λάβει υποτροφίες από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.) και το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ).
Έχει συμμετάσχει σε σημαντικά έργα με γνωστά γραφεία αρχιτεκτονικής τοπίου, όπως οι Martha Schwartz Partners και Gustafson Porter + Bowman. Παράλληλα, έχει διατελέσει επικουρικό διδακτικό έργο στο πτυχιακό μάθημα «Ο σχεδιασμός μέσα από ένα "παιχνίδι" αποδιάρθρωσης: Το Δέλτα του ποταμού Έβρου» με την καθηγήτρια Βάνα Τεντοκάλη (Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, ΑΠΘ), και ως εντεταλμένη λέκτορας στα προπτυχιακά μαθήματα «Αστικός Σχεδιασμός» και «Αρχιτεκτονική και Τοπίο» του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΔΠΘ.
Καλλιέργειες συν-κατοίκησης
Ένα καζάνι, δύο γάλατα, μία στράτα και μία μονοκαλλιέργεια στο θεσσαλικό τοπίο.
Ελίνα Λέτσιου
Τετάρτη 20/5, 14.00, Πατάρι Μεταπτυχιακού
Η διάλεξη ξεκινάει από μια κουζίνα διαμερίσματος στη Λάρισα — ένα καζάνι, ένα πήλινο καιμια καλλιέργεια ζύμωσης — και ακολουθεί το γάλα στις διαδρομές του: από το νοικοκυριό-παντοπωλείο της οικογένειας στις στράτες των Βλάχων κτηνοτρόφων και στα χωράφια μονοκαλλιέργειας του κάμπου. Αναπτύσσοντας μια άτυπη υλική βιογραφία σε πέντε κλίμακες, θα συζητηθεί πώς ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός μπορεί να φιλοξενήσει τη μετακίνηση, τη μεταβολή και τους πέραν-του-ανθρώπινου συντελεστές της συν-διαμονής.
Η Ελίνα Λέτσιου είναι αρχιτέκτων και υποψήφια διδάκτωρ στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό την επίβλεψη του Ζήση Κοτιώνη. Η έρευνά της επανατοποθετεί το νοικοκυριό ως μικρουποδομή φροντίδας —όχι ως αρχιτεκτονική τυπολογία, αλλά ως ζώσα συνύφανση ανθρώπινων και πέραν-του-ανθρώπινου μορφών ζωής, που συντηρείται μέσω μεταβολικών διεργασιών και ενσώματης φροντίδας. Συναρθρώνει τη φεμινιστική θεωρία φροντίδας, τη μεταουμανιστική σκέψη και τις σπουδές υποδομής, με εμπειρικό πεδίο τη ζύμωση του γάλακτος σε τρεις χρονικότητες: νεολιθική Πίνδος, μεταβατική κτηνοτροφία, σύγχρονη Θεσσαλία. Συν-επιμελήτρια και συν-συγγραφέας του βιβλίου Συναρμολογήματα Επίγειας Διαμονής (Εκδόσεις ΦΡΜΚ, 2025). Έχει παρουσιάσει την έρευνά της σε διεθνή συνέδρια, μεταξύ άλλων στο ArchiBau.hr (2022) με την ανακοίνωση Care as a Material Doing, στο S.ARCH International (2021) και στο πρόγραμμα Creative Europe / OPEN UP — DEVISINGS (2023). Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε ευρωπαϊκές εκθέσεις. Αποφοίτησε με άριστα από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2012) και ολοκλήρωσε με άριστα το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2015). Παράλληλα έχει ιδρύσει το αρχιτεκτονικό γραφείο Λ2 studio και ασκεί την αρχιτεκτονική στη Λάρισα και τη Θεσσαλονίκη.
Η διάλεξη διοργανώνεται στα πλαίσια των μαθημάτων:
ΓΕΩΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ, Διδάσκουσα: Θάλεια Μάρου &
ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ: Περιπλανήσεις στην 'Υπαιθρο Χώρα Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου, Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Χριστίνα Σερίφη (MOULD)
Architecture is Climate
Παρουσίαση Βιβλίου & Διάλεξη
Τετάρτη 20/5, 18.00
Πατάρι Μεταπτυχιακού & ONLINE
Η έρευνα και το βιβλίο Architecture is Climate επαναπροσδιορίζει τις ίδιες τις βάσεις της αρχιτεκτονικής σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων. Απορρίπτοντας ξεπερασμένα παραδείγματα αέναης γραμμικής ανάπτυξης, τεχνοκρατικών «λύσεων» και του διαχωρισμού ανθρώπου και φύσης, υποστηρίζει ότι η αρχιτεκτονική πρέπει να επαναστοχαστεί ριζικά — όχι ως ο σχεδιασμός αντικειμένων, αλλά ως μια πρακτική βαθιά διαπλεγμένη με το κλίμα, την πολιτική, την ιστορία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Μέσα από οκτώ βασικές θεματικές — γνώση, οικονομία, γη, πόροι, υποδομές, εργασία, πολιτική και πολιτισμός — το Architecture is Climate διερευνά πώς η κλιματική κατάρρευση αναδιαμορφώνει κάθε πτυχή της αρχιτεκτονικής σκέψης και πράξης. Αντλώντας από πολλαπλές φωνές και συγκεκριμένα παραδείγματα από όλο τον κόσμο, δεν προσφέρει μόνο μια κριτική του υπάρχοντος καθεστώτος, αλλά και ένα όραμα για άλλες δυνατές αρχιτεκτονικές — και άλλα δυνατά κλίματα — που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη.
Δείτε την αφίσα.
Η Χριστίνα Σερίφη είναι αρχιτέκτονας, ερευνήτρια και συνιδρύτρια του TiriLab μιας πρωτοβουλίας που εξερευνά την πολυπολιτισμική κληρονομιά, τις τοπικές τεχνολογίες και τις γνώσεις στην Θεσπρωτία. Υπήρξε προηγουμένως κύρια ερευνήτρια στη Terreform, ένα κέντρο αστικής έρευνας στη Νέα Υόρκη, με αντικείμενο τη μελέτη της ιθαγενούς γνώσης, εναλλακτικών εκπαιδευτικών μοντέλων και της αυτάρκειας. Η Χριστίνα είναι επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας MOULD. Το πιο πρόσφατο έργο τους, «Architecture is Climate», διερευνά τη διαπλοκή της αρχιτεκτονικής με την οικολογική κρίση. Αυτή τη στιγμή διδάσκει και διεξάγει έρευνα στο Ινστιτούτο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής και της Πόλης στο TU Braunschweig.
Στο πλαίσιο του μαθήματος ΠΗΛΙΟΝ ΧΩΡΑ. Ξεμπλέκοντας και ξαναπλέκοντας ένα βουνό
Από Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Για το link σύνδεσης, επικοινωνήστε στο memarkaki@uth.gr
Η Ύλη της Γραφής
Ένα εργαστήριο σχεδίου για την επανοικείωση της γραφής
Διάλεξη και εργαστήριο με τον σύγχρονο εικαστικό Παναγιώτη Δαραμάρα την Τρίτη 19 Μαΐου 2026 στις 14:00, ΙΣΟΓΕΙΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΥ
Στο πλαίσιο του μαθήματος επιλογής ΕΙΚΟΝΟ-ΓΡΑΦΕΣ. Διαμεσικές πρακτικές
διδάσκουσα: Φανή Παραφόρου
Το εργαστήριο «Η ύλη της γραφής» θέτει τα ερωτήματα:
Ποια είναι η σχέση των λέξεων με τον χώρο και πώς καθίσταται ταυτόσημο το κειμενικό με το πλαστικό;
Είναι η χειρονομία που μετασχηματίζει μέσα από την αντίσταση των πραγμάτων ή είναι το κειμενικό που προϋποθέτει μια άυλη ορατότητα σχέσεων και ακολουθιών;
Πώς διαμορφώνεται μία πρακτική στο δίπολο της μη-υλικότητας των λέξεων και της υλικής μεταμεταφραστκότητάς τους;
Μπορεί να προκύψει μια εμπειρία ανάγνωσης και επιτέλεσης σε έναν διευρυμένο χώρο-χρόνο λέξεων, σημείων και της υλικότητάς τους, ώστε να λειτουργούν δια-μέσου αυτής;
Η γραφή συγκροτεί ένα σύνολο πολιτισμικών και πολιτικών στοιχείων που συνθέτουν, συντηρούν και διαμορφώνουν ένα σειριακό πεδίο θεμελιακών σχημάτων ευθυγραμμίζοντας τη σκέψη. Πάνω σε αυτήν την επιφάνεια η εικαστική πρακτική αντιτείνει μια γλώσσα όπου η κριτική στρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση, ενάντια στα κατευθυντήρια σημεία της. Αμφισβητεί και επαναχαράσσει. Οι αναζητήσεις του εργαστηρίου, βασιζόμενες σε αυτό το δίπολο και στην τριλογία “index”, θα εκφραστούν μέσα από ροές υλικών, γραφών, ριζωμάτων και κοινωνικών αντιφάσεων. Επίσης, θα εξεταστεί ο τρόπος που η γραφή μετασχηματίζεται μέσω υλικών και βιωματικών διαδικασιών, πριν το παλίμψηστο εγγραφών και μετεγγραφών την μετατρέψει για πάντα στα μάτια μας.
Δείτε την αφίσα.
Ο Παναγιώτης Δαραμάρας γεννήθηκε το 1970 στην Ελλάδα. Έζησε στην Τρίπολη της Λιβύης και στην Βαγδάτη του Ιράκ. Σπούδασε στην Κιν/φική Σχολή Σταυράκου (1990-1993), παρακολούθησε μαθήματα Σύγχρονου Χορού και performance με την ομάδα της M. Mendez (1996-2005), Butoh με τον Maski Iwana (1999), Υποκριτική με τον Γ. Μπινιάρη (1994-1996) και στη συνέχεια αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας το 2004. Eργάστηκε σε κιν/φικές ταινίες και στο θέατρο ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος. Έχει χορογραφήσει και ερμηνεύσει μαζί με την Αγγελική Παπαδάτου το έργο “Traces” το 2011 και το 2013. Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις, “index” 2018, στη FokiaNou Art Space “index2” 2020, στη FokiaNou Art Space και “index3: Silentmemory” 2023, στην Gallery7. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εικαστικές εκθέσεις και performances στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η δουλειά του αποτελείται κυρίως από γλυπτά, insituεγκαταστάσεις και performances.
Από το 2019, με βάση μια προσφυγική οικία που βρίσκεται στον Συνοικισμό Χαλανδρίου (https://synoikismos.wordpress.com/), οργανώνει και συνεπιμελείται εικαστικές παρεμβάσεις στην περιοχή με in situ καλλιτεχνικές δράσεις σε δρόμους, μαγαζιά, πάρκα και αυλές σπιτιών με κεντρικό άξονα την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου. Από το 1983 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.