Διάλεξη του Francesco Sartore, υποψ. διδάκτορα του Πανεπιστήμιου της Πάδουας, με τίτλο "Visualizing Innsmouth: Digital Reconstruction, Immersive Environments, and the Limits of the Virtual" την Πέμπτη 28/5/2026 στις 14:00 στη αίθουσα Μεταπτυχιακού του ΤΑΜ ΠΘ.
What does it mean to give form to a place that was never meant to exist? Visualizing Innsmouth — a research project developed at the University of Padova in collaboration with Duke University — takes as its subject Innsmouth, Massachusetts, the fictional city conceived by H.P. Lovecraft in The Shadow Over Innsmouth (1936). Drawing on textual evidence, geographical and historical context, and Lovecraft's own autograph sketches, the project produced a navigable 3D reconstruction of the city, allowing users to retrace the protagonist's footsteps through streets that exist only on the page.
A discussion is then to be opened regarding the technical and perceptual limitations of the world of game engines and its surrounding ecosystem, beginning with those identified in this project. The aim is not to eliminate these limitations, but rather to explore how to work within and alongside them.
Bio
Francesco Sartore got the Master degree in Building Engineering and Architecture (UniPD) in 2024. He is a PhD candidate at the ICEA Department of the University of Padua. His doctoral research focuses on the possible uses of game engine software on the analysis, visualization and design assessments of the built environment. He did his master thesis in collaboration with Duke University Department of Art, Art History & Visual Studies. After graduation, he started his research activity on the T.E.A.C. Project (iNEST founded by PNRR) and is currently working on I_BRIDGE and SMUH projects in ICEA Department and Verona Municipality for the digitalization of documentary heritage using BIM tools. Alongside his academic path, he has cultivated an interest in drawing and 3D modeling for videogames and animation, enriching his interdisciplinary approach to game engine and 3D visualization research.
Re-Opening World Futures through Culture Landscapes. A Case in the Swiss Alps
Juli Osusky
Τετάρτη 27.5, 18:00 Πατάρι Μεταπτυχιακού
Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, γινόμαστε μάρτυρες των αποτυχιών του σύγχρονου σχεδιασμού και προγραμματισμού να διατηρήσουν ανοιχτά τα μέλλοντα του πλανήτη. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να σχεδιάσουμε αλλιώς; Στη διάλεξη αυτή, προσεγγίζω το ερώτημα εξετάζοντας πολιτισμικά τοπία στις Ελβετικές Άλπεις, όπου άνθρωποι και μη-άνθρωποι συνδιαμορφώνουν τις συνθήκες αμοιβαίας επιβίωσης. Προσεγγίζοντας τα τοπία ως σχηματισμένα μέσα από κύκλους νερού, υποστηρίζω ότι ο σχεδιασμός πολιτισμικών τοπίων αποτελεί μια ριζικά διαφορετική πρακτική από τον σχεδιασμό μεμονωμένων παρεμβάσεων — μια πρακτική που μπορεί να ανοίξει εναλλακτικά πλανητικά μέλλοντα στις Άλπεις.
Δείτε την αφίσα.
Juli Osusky is an Urbanist and Urban Designer based in Zurich, Switzerland, currently working at the Office for Urban Design of the city of Zurich. This talk is based on their master thesis in Architecture and Urbanism, which explores culture landscapes as a concept for dealing with water uncertainty in the alpine valley of Lumnezia, Switzerland, questioning the role of design. They hold degrees from TU Delft and ETH Zurich.
Στο πλαίσιο του μαθήματος
ΠΗΛΙΟΝ ΧΩΡΑ. Ξεμπλέκοντας και ξαναπλέκοντας ένα βουνό
Από Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Για το link σύνδεσης, επικοινωνήστε στο memarkaki@uth.gr
Σεμινάριο: Σύγχρονες Υλικότητες της Αρχιτεκτονικής
Ξηρά Δόμηση, Βιο-βασισμένα Υλικά και Σύγχρονες Τεχνολογίες Σκυροδέματος
Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας διοργανώνει ανοιχτή διάλεξη – συνάντηση με επαγγελματίες του χώρου της κατασκευής και της αρχιτεκτονικής, αφιερωμένη στις σύγχρονες υλικότητες της αρχιτεκτονικής και στις τεχνολογίες δόμησης.
Η συνάντηση αυτή επιθυμεί να φέρει τους/τις φοιτητές/τριες σε επαφή με σύγχρονες πρακτικές, τεχνικές εφαρμογές και κατασκευαστικούς προβληματισμούς γύρω από ζητήματα αντοχής, βιωσιμότητας, συναρμογής υλικών και παθητικής πυροπροστασίας στις σύγχρονες κατασκευές.
Οι θεματικές παρουσιάσεις θα πραγματοποιηθούν από:
-
Αχιλλέας Σακαβός
Ξηρά δόμηση και συστήματα ελαφράς κατασκευής -
Πέτρος Φλαμπούρης, αρχιτέκτονας
Βιο-βασισμένα υλικά και χρήση φυσικών υλικών στην αρχιτεκτονική -
Ξανθίππος Μίτσιος, πολιτικός μηχανικός
Σκυρόδεμα και σύγχρονες τεχνολογίες εφαρμογής του
Μέσα από παρουσιάσεις έργων, υλικών και τεχνικών λύσεων, η εκδήλωση θα αναδείξει τον ρόλο της υλικότητας στη σύγχρονη αρχιτεκτονική πρακτική και στη σχέση μεταξύ σχεδιασμού και κατασκευής.
Παρασκευή 22 Μαΐου 2026
10:00
Αμφιθέατρο Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΠΘ
Δείτε την αφίσα.
Διάλεξη της Ελένης Ουρεϊλίδου, PhD, με τίτλο "Ψηφιακές αφηγήσεις και συλλογικοί χώροι στις γειτονίες υποδοχής της Βαρκελώνης" την Πέμπτη 21/5/2026 στις 17:15 στο αμφιθέατρο ΤΑΜ ΠΘ.
Η διάλεξη θα γίνει στο πλαίσιο του μαθήματος "Φύση Τοπίο και Αστικά Οικοσυστηματα" του 8ου εξαμήνου που διδάσκει η Ασπασία Κουζούπη.
Η Ελένη Ουρειλίδου είναι αρχιτέκτων, αρχιτέκτων τοπίου και διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η έρευνά της επικεντρώνεται σε νέους τρόπους χωρικής αναπαράστασης της πληροφορίας και στην ανάλυση της αντίληψης του αστικού περιβάλλοντος. Έχει λάβει υποτροφίες από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.) και το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ).
Έχει συμμετάσχει σε σημαντικά έργα με γνωστά γραφεία αρχιτεκτονικής τοπίου, όπως οι Martha Schwartz Partners και Gustafson Porter + Bowman. Παράλληλα, έχει διατελέσει επικουρικό διδακτικό έργο στο πτυχιακό μάθημα «Ο σχεδιασμός μέσα από ένα "παιχνίδι" αποδιάρθρωσης: Το Δέλτα του ποταμού Έβρου» με την καθηγήτρια Βάνα Τεντοκάλη (Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, ΑΠΘ), και ως εντεταλμένη λέκτορας στα προπτυχιακά μαθήματα «Αστικός Σχεδιασμός» και «Αρχιτεκτονική και Τοπίο» του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΔΠΘ.
Χριστίνα Σερίφη (MOULD)
Architecture is Climate
Παρουσίαση Βιβλίου & Διάλεξη
Τετάρτη 20/5, 18.00
Πατάρι Μεταπτυχιακού & ONLINE
Η έρευνα και το βιβλίο Architecture is Climate επαναπροσδιορίζει τις ίδιες τις βάσεις της αρχιτεκτονικής σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων. Απορρίπτοντας ξεπερασμένα παραδείγματα αέναης γραμμικής ανάπτυξης, τεχνοκρατικών «λύσεων» και του διαχωρισμού ανθρώπου και φύσης, υποστηρίζει ότι η αρχιτεκτονική πρέπει να επαναστοχαστεί ριζικά — όχι ως ο σχεδιασμός αντικειμένων, αλλά ως μια πρακτική βαθιά διαπλεγμένη με το κλίμα, την πολιτική, την ιστορία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Μέσα από οκτώ βασικές θεματικές — γνώση, οικονομία, γη, πόροι, υποδομές, εργασία, πολιτική και πολιτισμός — το Architecture is Climate διερευνά πώς η κλιματική κατάρρευση αναδιαμορφώνει κάθε πτυχή της αρχιτεκτονικής σκέψης και πράξης. Αντλώντας από πολλαπλές φωνές και συγκεκριμένα παραδείγματα από όλο τον κόσμο, δεν προσφέρει μόνο μια κριτική του υπάρχοντος καθεστώτος, αλλά και ένα όραμα για άλλες δυνατές αρχιτεκτονικές — και άλλα δυνατά κλίματα — που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη.
Δείτε την αφίσα.
Η Χριστίνα Σερίφη είναι αρχιτέκτονας, ερευνήτρια και συνιδρύτρια του TiriLab μιας πρωτοβουλίας που εξερευνά την πολυπολιτισμική κληρονομιά, τις τοπικές τεχνολογίες και τις γνώσεις στην Θεσπρωτία. Υπήρξε προηγουμένως κύρια ερευνήτρια στη Terreform, ένα κέντρο αστικής έρευνας στη Νέα Υόρκη, με αντικείμενο τη μελέτη της ιθαγενούς γνώσης, εναλλακτικών εκπαιδευτικών μοντέλων και της αυτάρκειας. Η Χριστίνα είναι επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας MOULD. Το πιο πρόσφατο έργο τους, «Architecture is Climate», διερευνά τη διαπλοκή της αρχιτεκτονικής με την οικολογική κρίση. Αυτή τη στιγμή διδάσκει και διεξάγει έρευνα στο Ινστιτούτο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής και της Πόλης στο TU Braunschweig.
Στο πλαίσιο του μαθήματος ΠΗΛΙΟΝ ΧΩΡΑ. Ξεμπλέκοντας και ξαναπλέκοντας ένα βουνό
Από Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Για το link σύνδεσης, επικοινωνήστε στο memarkaki@uth.gr
Καλλιέργειες συν-κατοίκησης
Ένα καζάνι, δύο γάλατα, μία στράτα και μία μονοκαλλιέργεια στο θεσσαλικό τοπίο.
Ελίνα Λέτσιου
Τετάρτη 20/5, 14.00, Πατάρι Μεταπτυχιακού
Η διάλεξη ξεκινάει από μια κουζίνα διαμερίσματος στη Λάρισα — ένα καζάνι, ένα πήλινο καιμια καλλιέργεια ζύμωσης — και ακολουθεί το γάλα στις διαδρομές του: από το νοικοκυριό-παντοπωλείο της οικογένειας στις στράτες των Βλάχων κτηνοτρόφων και στα χωράφια μονοκαλλιέργειας του κάμπου. Αναπτύσσοντας μια άτυπη υλική βιογραφία σε πέντε κλίμακες, θα συζητηθεί πώς ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός μπορεί να φιλοξενήσει τη μετακίνηση, τη μεταβολή και τους πέραν-του-ανθρώπινου συντελεστές της συν-διαμονής.
Η Ελίνα Λέτσιου είναι αρχιτέκτων και υποψήφια διδάκτωρ στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό την επίβλεψη του Ζήση Κοτιώνη. Η έρευνά της επανατοποθετεί το νοικοκυριό ως μικρουποδομή φροντίδας —όχι ως αρχιτεκτονική τυπολογία, αλλά ως ζώσα συνύφανση ανθρώπινων και πέραν-του-ανθρώπινου μορφών ζωής, που συντηρείται μέσω μεταβολικών διεργασιών και ενσώματης φροντίδας. Συναρθρώνει τη φεμινιστική θεωρία φροντίδας, τη μεταουμανιστική σκέψη και τις σπουδές υποδομής, με εμπειρικό πεδίο τη ζύμωση του γάλακτος σε τρεις χρονικότητες: νεολιθική Πίνδος, μεταβατική κτηνοτροφία, σύγχρονη Θεσσαλία. Συν-επιμελήτρια και συν-συγγραφέας του βιβλίου Συναρμολογήματα Επίγειας Διαμονής (Εκδόσεις ΦΡΜΚ, 2025). Έχει παρουσιάσει την έρευνά της σε διεθνή συνέδρια, μεταξύ άλλων στο ArchiBau.hr (2022) με την ανακοίνωση Care as a Material Doing, στο S.ARCH International (2021) και στο πρόγραμμα Creative Europe / OPEN UP — DEVISINGS (2023). Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε ευρωπαϊκές εκθέσεις. Αποφοίτησε με άριστα από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2012) και ολοκλήρωσε με άριστα το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2015). Παράλληλα έχει ιδρύσει το αρχιτεκτονικό γραφείο Λ2 studio και ασκεί την αρχιτεκτονική στη Λάρισα και τη Θεσσαλονίκη.
Η διάλεξη διοργανώνεται στα πλαίσια των μαθημάτων:
ΓΕΩΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ, Διδάσκουσα: Θάλεια Μάρου &
ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ: Περιπλανήσεις στην 'Υπαιθρο Χώρα Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου, Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Η Ύλη της Γραφής
Ένα εργαστήριο σχεδίου για την επανοικείωση της γραφής
Διάλεξη και εργαστήριο με τον σύγχρονο εικαστικό Παναγιώτη Δαραμάρα την Τρίτη 19 Μαΐου 2026 στις 14:00, ΙΣΟΓΕΙΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΥ
Στο πλαίσιο του μαθήματος επιλογής ΕΙΚΟΝΟ-ΓΡΑΦΕΣ. Διαμεσικές πρακτικές
διδάσκουσα: Φανή Παραφόρου
Το εργαστήριο «Η ύλη της γραφής» θέτει τα ερωτήματα:
Ποια είναι η σχέση των λέξεων με τον χώρο και πώς καθίσταται ταυτόσημο το κειμενικό με το πλαστικό;
Είναι η χειρονομία που μετασχηματίζει μέσα από την αντίσταση των πραγμάτων ή είναι το κειμενικό που προϋποθέτει μια άυλη ορατότητα σχέσεων και ακολουθιών;
Πώς διαμορφώνεται μία πρακτική στο δίπολο της μη-υλικότητας των λέξεων και της υλικής μεταμεταφραστκότητάς τους;
Μπορεί να προκύψει μια εμπειρία ανάγνωσης και επιτέλεσης σε έναν διευρυμένο χώρο-χρόνο λέξεων, σημείων και της υλικότητάς τους, ώστε να λειτουργούν δια-μέσου αυτής;
Η γραφή συγκροτεί ένα σύνολο πολιτισμικών και πολιτικών στοιχείων που συνθέτουν, συντηρούν και διαμορφώνουν ένα σειριακό πεδίο θεμελιακών σχημάτων ευθυγραμμίζοντας τη σκέψη. Πάνω σε αυτήν την επιφάνεια η εικαστική πρακτική αντιτείνει μια γλώσσα όπου η κριτική στρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση, ενάντια στα κατευθυντήρια σημεία της. Αμφισβητεί και επαναχαράσσει. Οι αναζητήσεις του εργαστηρίου, βασιζόμενες σε αυτό το δίπολο και στην τριλογία “index”, θα εκφραστούν μέσα από ροές υλικών, γραφών, ριζωμάτων και κοινωνικών αντιφάσεων. Επίσης, θα εξεταστεί ο τρόπος που η γραφή μετασχηματίζεται μέσω υλικών και βιωματικών διαδικασιών, πριν το παλίμψηστο εγγραφών και μετεγγραφών την μετατρέψει για πάντα στα μάτια μας.
Δείτε την αφίσα.
Ο Παναγιώτης Δαραμάρας γεννήθηκε το 1970 στην Ελλάδα. Έζησε στην Τρίπολη της Λιβύης και στην Βαγδάτη του Ιράκ. Σπούδασε στην Κιν/φική Σχολή Σταυράκου (1990-1993), παρακολούθησε μαθήματα Σύγχρονου Χορού και performance με την ομάδα της M. Mendez (1996-2005), Butoh με τον Maski Iwana (1999), Υποκριτική με τον Γ. Μπινιάρη (1994-1996) και στη συνέχεια αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας το 2004. Eργάστηκε σε κιν/φικές ταινίες και στο θέατρο ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος. Έχει χορογραφήσει και ερμηνεύσει μαζί με την Αγγελική Παπαδάτου το έργο “Traces” το 2011 και το 2013. Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις, “index” 2018, στη FokiaNou Art Space “index2” 2020, στη FokiaNou Art Space και “index3: Silentmemory” 2023, στην Gallery7. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εικαστικές εκθέσεις και performances στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η δουλειά του αποτελείται κυρίως από γλυπτά, insituεγκαταστάσεις και performances.
Από το 2019, με βάση μια προσφυγική οικία που βρίσκεται στον Συνοικισμό Χαλανδρίου (https://synoikismos.wordpress.com/), οργανώνει και συνεπιμελείται εικαστικές παρεμβάσεις στην περιοχή με in situ καλλιτεχνικές δράσεις σε δρόμους, μαγαζιά, πάρκα και αυλές σπιτιών με κεντρικό άξονα την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου. Από το 1983 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
ΟΡΥΚΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
δομημένα περιβάλλοντα και γεωλογίες τόπων
Λυδία Ξυνογαλά
Πέμπτη 14/5, 13.00 Πατάρι Μεταπτυχιακού
Η διάλεξη αυτή θα αναπτυχθεί μέσα από μια σειρά τόπων στην Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία, όπου η αρχιτεκτονική και η γεωλογία διαπλέκονται. Μέσα από μια προσεκτική παρατήρηση δομημένων αντικειμένων και υλικών καταλοίπων, θα συζητηθεί πώς μεθοδολογίες, φιλοσοφικές έννοιες, γεωλογική γνώση και ιστορία μπορούν να συντεθούν, προκειμένου να γραφτούν και να φανταστούν νέες αφηγήσεις.
Δείτε την αφίσα.
Η Λυδία Ξυνογαλά (Dr.sc ETH) είναι αρχιτέκτονισσα και συγγραφέας που εργάζεται μεταξύ Ζυρίχης και Αθήνας. Σήμερα είναι μεταδιδακτορική διδάσκουσα στην Ακαδημία Αρχιτεκτονικής του Mendrisio και στην Ακαδημία Τέχνης και Σχεδιασμού της Καρλσρούης. Η διδακτορική της διατριβή, με θέμα την ιστορία των ιαματικών πηγών και λουτρών στην Ελλάδα, εκπονήθηκε ως υπότροφος του gta Institute στο ETH Zurich, προτάθηκε για το ETH Medal και παρουσιάστηκε στις εκθέσεις του gta exhibitions ETH Zurich, στο ZAZ Bellerive και στην Ακαδημία του Mendrisio. Αυτή την περίοδο προετοιμάζει τη μονογραφία της, η οποία θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από τις εκδόσεις Park Books στη Ζυρίχη.
Η αρχιτεκτονική της πρακτική, ALOS, έχει υποστηριχθεί από υποτροφίες του New York Foundation for the Arts και του Ιδρύματος Ωνάση, ενώ έχει διακριθεί με υποψηφιότητες και βραβείο στα Greek Architecture Awards. Έχει δώσει διαλέξεις διεθνώς και το έργο και τα κείμενά της έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Future Anterior, MIT Thresholds, Log, e-flux architecture, Manifest Journal, Domus, gta papers, wallpaper και σε άλλους συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά. Στο παρελθόν έχει διδάξει σχεδιαστικά στούντιο και σεμινάρια στο ETH Zurich, στο Columbia GSAPP, στο The Cooper Union, στο City College NY και στο RPI. Η Xynogala είναι κάτοχος πτυχίων αρχιτεκτονικής από το Princeton University, το The Cooper Union και το Bartlett School of Architecture, UCL.
Στο πλαίσιο του μαθήματος
ΠΗΛΙΟΝ ΧΩΡΑ. Ξεμπλέκοντας και ξαναπλέκοντας ένα βουνό
Από Το Παρατηρητήριο της Υπαίθρου
Διδάσκουσα: Μεταξία Μαρκάκη
Για το link σύνδεσης, επικοινωνήστε στο memarkaki@uth.gr
Διάλεξη του Χρήστου Φιλιππίδη: Ο Αστικός (Ανα)σχεδιασμός ως Εργαλείο Αντιεξέγερσης: Ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης στο Βιετνάμ
Πέμπτη 14/5/2026 14:00-17:00 – Αίθουσα Γ
Δείτε την αφίσα.
H διάλεξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο του μαθήματος:
Ειδικά Θέματα Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής ΙΙ: Αποαποικιοποίηση της Αρχιτεκτονικής
Διδάσκων: Π.Φωκαΐδης, Επικ.Καθ.ΤΑΜ ΠΘ
Σύντομο βιογραφικό ομιλητή:
Ο Χρήστος Φιλιππίδης είναι εντεταλμένος διδάσκων στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα τελευταία χρόνια διεξάγει κριτική έρευνα πάνω σε ζητήματα που σχετίζονται με την ασφαλειοποίηση και τη στρατιωτικοποίηση των πόλεων, με ιδιαίτερη εστίαση στις θεωρίες/πρακτικές της αντιεξέγερσης και την αστική γεωπολιτική.
Ομιλία Σταύρου Σταυρίδη «Κατοικώντας Χώρους των Κοινών. Η Συλλογική Κατοικία ως Τόπος Μοιράσματος»
Τρίτη 12/5/2026 18:00-20:00 - Φουαγιέ
Δείτε την αφίσα.
H ομιλία θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Συν-κατοικώντας τα Κενά: Από το Όραμα στη Διεκδίκηση» που συνδιοργανώνουν το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (ΤΑΜ ΠΘ) και η ανοιχτή ομάδα έρευνας και δράσης CoHab Athens μεταξύ 11/5/2026-22/5/2026.
Βιογραφικό ομιλητή:
Ο Σταύρος Σταυρίδης, αρχιτέκτονας και ακτιβιστής, είναι ομότιμος καθηγητής αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και θεωρίας στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου σήμερα διδάσκει ένα μεταπτυχιακό μάθημα με θέμα τη σημασία της μητροπολιτικής εμπειρίας και τις ερευνητικές μεθοδολογίες και συνεχίζει να επιβλέπει διατριβές. Είναι μέλος του Εργαστηρίου Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας του ΕΜΠ, καθώς και ιδρυτικό μέλος του ανεξάρτητου Εργαστηρίου για τα Αστικά Κοινά. Έχει πραγματοποιήσει εκτεταμένη επιτόπια έρευνα στη Βραζιλία, την Ουρουγουάη, την Αργεντινή, την Κολομβία, τη Βενεζουέλα και το Μεξικό, με έμφαση στη στέγαση ως κοινό αγαθό και στους αστικούς αγώνες για αυτοδιαχείριση.
Στις πρόσφατες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται τα εξής βιβλία: The Politics of Urban Potentiality (Λονδίνο 2024), Housing as Commons (σε συν-επιμέλεια με την Penny Travlou, Λονδίνο 2023), Common Spaces of Urban Emancipation (Μάντσεστερ 2019), Common Space. The City as Commons, (Λονδίνο 2016, Κωνσταντινούπολη 2016, Αθήνα 2019, Λισαβόνα 2021, Μιλάνο 2022, Βουκουρέστι 2024, Σεούλ 2022), Towards the City of Thresholds (Τρέντο, 2010, Μαδρίτη 2016, Κωνσταντινούπολη 2016, Νέα Υόρκη 2019), Μετέωροι Χώροι της Ετερότητας (Αθήνα, 2010) και Από την Πόλη Οθόνη στην Πόλη Σκηνή(Αθήνα, 2002 Εθνικό Βραβείο Βιβλίου), καθώς και πολυάριθμα άρθρα σχετικά με το χώρο, την κατοίκηση, τους αγώνες στην πόλη και τα αστικά κοινά. Έχει δώσει διαλέξεις σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής σχετικά με κινήματα της πόλης και τις πρακτικές ανάπτυξης και διεκδίκησης των αστικών κοινών.
Προσωπική ιστοσελίδα: https://stavrosstavrides.com/

