Συνεδρία #1 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Χαιρετισμός του προέδρου του Τμήματος (ΤΑΜ ΠΘ) Κώστα Μανωλίδη
Εισαγωγή στο εγχείρημα Docta Spes* Ίρις Λυκουριώτη
Προσκεκλημένοι ομιλητές:
Research and Degrowth (RnD) Barcelona
Άγγελος Βαρβαρούσης
Γιώργος Καλλής
P2P Lab - Tzoumakers
Βασίλης Κωστάκης
Αλέκος Πανταζής
Συντονισμός: Ίρις Λυκουριώτη, Κώστας Μανωλίδης
Ερώτημα: Μαρία Βροντίση, Δημήτρης Ψυχογιός
CV
Η ομάδα RESEARCH AND DEGROWTH (R&D) BARCELONA είναι μέρος της ερευνητικής κολεκτίβας R&D που ασχολείται με την έρευνα, την ενημέρωση και τη μετατόπιση της κοινής γνώμης, σε θέματα που αφορούν την αποανάπτυξη. Η R&D ορίζει ως αποανάπτυξη την πολυεπίπεδη εθελοντική μετάβασή μας προς την μείωση της παραγωγής και της κατανάλωσης στοχεύοντας στην οικολογική βιωσιμότητα, στην καλή ζωή, στην ελευθερία και στην κοινωνική δικαιοσύνη. Για την R&D, η αποανάπτυξη βασίζεται θεμελιωδώς στην οικολογία, τα οικολογικά οικονομικά, την ανθρωπολογία, την ψυχολογία και τις κοινωνικές επιστήμες. Κατά τη διαδικασία της αποανάπτυξης, η R&D τοποθετεί κεντρικά στο εγχείρημα τη δημοκρατία, τη διεθνή συνεργασία και την κατανόηση, ως απάντηση στους κοινωνικούς αποκλεισμούς, την πολιτική κατακερματοποίηση και τον αυταρχισμό. Η R&D λειτουργεί σαν φορέας συνάντησης επιστημόνων, κοινωνίας των πολιτών, επαγγελματιών και ακτιβιστών με στόχο να σκεφτούν μαζί, να φανταστούν, να συζητήσουν και να δημιουργήσουν προτάσεις βιώσιμης αποανάπτυξης. Η R&D υποστηρίζει την πληθυντικότητα στη συγκρότηση στρατηγικών αποανάπτυξης ώστε να είναι δυνατή η επίτευξη κοινωνικής ισότητας και οικολογικής βιωσιμότητας. Αυτή η πληθυντικότητα περιλαμβάνει τόσο την έμπρακτη συμμετοχή των πρωτοβουλιών βάσης (grass-roots) όσο και τις θεσμικές παρεμβάσεις, τόσο τη συστηματική εργασία εντός του πανεπιστημιακού χώρου όσο και την πολιτική πράξη και, τέλος, τη συγκρότηση εναλλακτικών προτάσεων που αντιτίθενται σε πολιτικά καταστροφικά εγχειρήματα για το περιβάλλον και την κοινωνία, σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η R&D δραστηριοποιείται κυρίως στην Ισπανία και τη Γαλλία αλλά διοργανώνει διεθνείς συναντήσεις σε όλο και περισσότερα μέρη της Ευρώπης και του κόσμου. Έχει συγκροτήσει, πλέον, ένα άτυπο δίκτυο συνεργασίας με συναφείς ομάδες που προέρχονται από 40 περίπου χώρες.
Ο Άγγελος Βαρβαρούσης είναι πολεοδόμος με παράλληλες σπουδές στην ανθρωπογεωγραφία, την αστική και νησιωτική πολιτική οικολογία. Εργάζεται ως ερευνητής και διδάσκων στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και είναι διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος Degrowth: Ecology, Economics, Policy. Ταυτόχρονα, είναι μέλος της ερευνητικής κολεκτίβας Research and Degrowth πρωτοπόρας συλλογικότητας στον χώρο της έρευνας για την βιώσιμη αποανάπτυξη παγκοσμίως. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν θέματα αστικής αποανάπτυξης και αποαστικοποίησης, ήπιας νησιωτικής ανάπτυξης, βιώσιμης διαχείρισης κοινών πόρων και ενναλακτικών τρόπων ζωής. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και επιστημονικών άρθρων με πιο πρόσφατο το βιβλίο Liminal Commons, στο οποίο πραγματεύεται τη μετασχηματιστική δυναμική της εφήμερης συλλογικής δράσης.
Ο Γιώργος Καλλής είναι οικονομολόγος της οικολογίας, πολιτικός οικολόγος και Καθηγητής στο Institute of Environmental Science and Technology [Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας] της Βαρκελώνης (Catalan Institution for Research and Advanced Studies – ICREA [Καταλανικό Ίδρυμα Ερευνών και Προηγμένων Μελετών]). Είναι συντονιστής του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Οικολογίας, ιδρυτικό μέλος της ερευνητικής κολλεκτίβας Research and Degrowth και έχει γράψει τέσσερα βιβλία για την Αποανάπτυξη όπως τα Limits. Why Malthus Was Wrong and Why Environmentalists Should Care (Stanford University Press, 2019) καιThe Case for Degrowth (Polity Press, 2020). Η έρευνά του κινητοποιείται από την αναζήτηση τρόπων για να ξεπεραστούν οι εννοιολογικές διαιρέσεις ανάμεσα στο κοινωνικό και το φυσικό με ιδιαίτερη έμφαση στις πολιτικο-οικονομικές ρίζες της περιβαλλοντικής κατάρρευσης και των άνισων επιπτώσεων αυτής αναλόγως με την ισχύ, το εισόδημα και την κοινωνική τάξη των υποκειμένων που τις υφίστανται. Η τρέχουσα έρευνά του εστιάζει στην υπόθεση της Αποανάπτυξης και της μετάβασης προς μια κοινωνία που ευδοκιμεί χωρίς οικονομική μεγέθυνση. Στο παρελθόν έχει εργαστεί στην ερευνητική ομάδα Energy and Resources του Πανεπιστημίου Berkeley στην Καλιφόρνια ως υπότροφος Marie Curie. Είναι διδάκτωρ Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Αιγαίου και απόφοιτος των πανεπιστημίων Universitat Pompeu Fabra της Βαρκελώνης (MSc στα Οικονομικά) και Imperial College του Λονδίνου (MSc στη Μηχανική Περιβάλλοντος και πτυχίο Χημείας).
Το P2P LAB είναι μια διεπιστημονική ερευνητική κολεκτίβα που επικεντρώνεται στα κοινά και την τεχνολογία. Αποστολή του είναι η δημιουργία διεπιστημονικών οπτικών σχετικά με τα διάφορα ομότιμα εγχειρήματα, η συγγραφή άρθρων, βιβλίων και αναφορών πάνω στα ερευνητικά ενδιαφέροντα του εργαστηρίου, η διοργάνωση ανοικτών δραστηριοτήτων δράσης και επιμόρφωσης σχετικά με τα διαθέσιμα εργαλεία για τη δημιουργική αλλαγή των κοινωνιών.
Ο Βασίλης Κωστάκης, με έδρα τα Ιωάννινα, είναι Καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ταλίν, ενώ είναι συνεργαζόμενο μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, στο ΕΚΠΑ και στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Είναι ο ιδρυτής της ερευνητικής κολλεκτίβας P2P Lab και ιδρυτικό μέλος του ορεινού εργαστηρίου "Τζουμέικερς".
Ο Αλέκος Πανταζής, με έδρα τον Βόλο, είναι Επίκουρος Καθηγητής Ομότιμης Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και επισκέπτης καθηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Political Ecology, Degrowth and Environmental Justice" στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Είναι ιδρυτικό μέλος της ερευνητικής κολλεκτίβας P2P Lab και του ορεινού εργαστηρίου "Τζουμέικερς".
Docta Spes*
Το μέλλον του χώρου είναι τώρα. Σειρά επιστημονικών συναντήσεων
Ημερίδα
Πρακτικές ριζοσπαστικοποίησης των εργαλείων του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού
10 Νοεμβρίου 2022
Αμφιθέατρο Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πεδίον Άρεως, Βόλος.
Επιστημονική επιμέλεια και οργάνωση:
Ίρις Λυκουριώτη
Κώστας Μανωλίδης
Επιστημονική συμβολή:
Γιώργος Τζιρτζιλάκης
Την Πέμπτη 10 Νοεμβρίουτο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ανοίγει τον νέο κύκλο επιστημονικών συναντήσεων Docta Spes*. Το μέλλον του χώρου είναι τώρα με την επιστημονική ημερίδα Πρακτικές ριζοσπαστικοποίησης των εργαλείων του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.
Σε μια στιγμή κατά την οποία τα ζητήματα της παραγωγής και διαχείρισης του χώρου έχουν αναδειχθεί ως ιδιαίτερα σημαντικά πολιτικά θέματα στη δημόσια σφαίρα, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας παίρνει την πρωτοβουλία να ανοίξει για πρώτη φορά, στον πανεπιστημιακό χώρο της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, τη δημόσια συζήτηση για το πώς οι σύγχρονη έρευνα μπορεί να μας βοηθήσει να φανταστούμε και να εφαρμόσουμε άλλα μοντέλα οργάνωσης της οικονομίας, της παραγωγής του χώρου και των τεχνουργημάτων, της κατοίκησης, της τέχνης, της καθημερινής ζωής, της ενημέρωσης.
Docta Spes* και η Αρχή της Ελπίδας
Αν κάτι μοιάζει να διαπερνά εξακολουθητικά τη σημερινή εποχή είναι η παρατεταμένη ανησυχία και η έκλειψη της ελπίδας. Οι εκτεταμένες περιβαλλοντικές καταστροφές, οι τρέχουσες και οι αναδυόμενες πανδημίες, οι πόλεμοι, οι προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, η διόγκωση των κοινωνικών και των οικονομικών ανισοτήτων που αφήνουν ανεξάλειπτο αποτύπωμά στο δομημένο περιβάλλον, η ανθεκτικότητα της διαφθοράς, ακόμη και η απειλή της εξαφάνισης μας φέρνουν αντιμέτωπους με την ευθραυστότητα του κόσμου μας ο οποίος γίνεται ολοένα και πιο αδιανόητος.
Ανατρέχοντας στην Αρχή της Ελπίδας (Das Prinzip Hoffnung) του Γερμανού φιλοσόφου Ερνστ Μπλοχ η σειρά επιστημονικών συναντήσεων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας επαναφέρει την δημιουργική σημασία της docta spes, δηλαδή της εκπαιδευμένης ή κατανοητής ελπίδας που προκύπτει από την ενδελεχή εξέταση και την επεξεργασία μιας συγκεκριμένης κατάστασης. Μόνον η “δια της γνώσεως ελπίδα” παύει να είναι απατηλή επιθυμία, συναίσθημα ή παθητική ενατένιση και γίνεται εκπαίδευση της επιθυμίας και συγκεκριμένη προσδοκία. Λανθάνουσα τάση του πραγματικά δυνατού, η οποία δεν αφορά μόνο το μέλλον αλλά το παρόν: Το μέλλον του χώρου είναι τώρα.
Πρακτικές ριζοσπαστικοποίησης των εργαλείων του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, σε όλες τις κλίμακες και τις εκφάνσεις του, συνδέεται διαρθρωτικά με τις κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις, επηρεάζει και επηρεάζεται από το κυρίαρχο παραγωγικό παράδειγμα που στις μέρες μας αποκτά γεω-κοινωνικό και κοινωνικό-οικολογικό χαρακτήρα. Γι αυτό οφείλουμε να διερευνούμε εκ νέου τους όρους υπό τους οποίους ασκείται όταν αμφισβητούνται – και συγχρόνως μετασχηματίζονται- τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά πρότυπα με τα οποία διαπλέκεται.
Οι ιδέες και οι πρακτικές που κυριαρχούν σήμερα στη δημόσια σφαίρα και στις επίσημες πολιτικές για τον χώρο -τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα- έχουν οξύνει σε τέτοιο βαθμό τα φαινόμενα των πολλαπλών κρίσεων (κλίμα, περιβάλλον, κοινωνικές ανισότητες, καταστροφή και εξάντληση των φυσικών πόρων, δημόσια υγεία) ώστε ακόμη και κεντρικά διεθνή αναπτυξιακά fora αναπτύσσουν διάλογο με ριζοσπαστικότερες ερευνητικές κατευθύνσεις, όπως η “αποανάπτυξη”, η “μετα-ανάπτυξη”, η “ομότιμη παραγωγή”, οι “κρίσιμες ζώνες” κ.α. Παράλληλα, μια σειρά αρχιτεκτονικές και καλλιτεχνικές δράσεις, η σύγχρονη θεωρία και η επιστημονική έρευνα, η ιστοριογραφία και η ενημέρωση ανιχνεύουν δυνατότητες επούλωσης και ανατροπής των ασυμμετριών των παγκόσμιων και τοπικών συνθηκών του σχεδιασμού και της διαχείρισης του χώρου. Με αντίστοιχο προσανατολισμό κινούνται και οι πρακτικές και οι αναπαραστάσεις της σχέσης του χώρου με τα ανθρώπινα δικαιώματα, η παραγωγή κουλτούρας και πρακτικών που συνδέονται με την πολιτική οικολογία και την ανοιχτή γνώση. Όλες αυτές οι ερευνητικές κατευθύνσεις μας καλούν και μας κινητοποιούν να αναστοχαστούμε την ανάγκη για το σχεδιασμό ενός μέλλοντος κατοικήσιμου και κοινωνικά συμπεριληπτικού που να στοχεύει στις μεγάλες διάρκειες ώστε να είναι αξιοβίωτο για τις επόμενες γενιές.
Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σε συνέχεια των συστηματικών ερευνών του και της ιστορίας του ως ακαδημαϊκού χώρου που ενισχύει τον πειραματισμό, την ελεύθερη έκφραση και την κριτική, ξεκινά μια σειρά εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο Docta Spes: Το μέλλον του χώρου είναι τώρα, με μία Ημερίδα έναρξης διαλόγου με ομάδες που ήδη πειραματίζονται ερευνητικά σε εναλλακτικές πολιτικές και τεχνολογίες παγκοσμιο-τοπικής οργάνωσης της οικονομίας, της παραγωγής, του χώρου, της εργασίας, της συνεργασίας και των εφαρμοσμένων τεχνών, του χρόνου, της κουλτούρας, της τέχνης και των μέσων ενημέρωσης. Οι ομάδες αυτές εστιάζουν σε εναλλακτικές “κοσμοκατασκευές” σαν απαντήσεις στα μεγάλα αδιέξοδα των προαναφερθεισών αλληλένδετων και διαδοχικών κρίσεων.
Μπορεί ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός να συνομιλήσει κριτικά με αυτά τα εγχειρήματα που κομίζουν ελπιδοφόρες γνώσεις; Τι είδους επιστημολογίες, ριζοσπαστικά σχεδιαστικά εργαλεία και μέθοδοι απαιτούνται προκειμένου να μεταβούμε “ελπίζοντας δια της γνώσεως” (doctaspes) προς ριζοσπαστικές αλλαγές παραδείγματος στην παραγωγή και την αναπαραγωγή των φυσικο-πολιτισμικών μας ενδιαιτημάτων ώστε να ξεπεράσουμε σταδιακά τις δομικές αντιφάσεις ανάμεσα στις κατηγορίες της υπαίθρου και της πόλης, του φυσικού και του τεχνητού, του ανθρώπινου και μη ανθρώπινου, τις σχέσεις κυριαρχίας και τις γεωμετρίες δύναμης ανάμεσα σε κέντρα και περιφέρειες που επηρεάζουν και την Ελλάδα μέσα στην παγκόσμια συγχρονία των χωρο-κοινωνικών φαινομένων του μετασχηματιζόμενου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού;
Μπορούμε μέσα από τέτοιες κριτικές και σχεδιαστικές αναμετρήσεις να κατανοήσουμε τη μεγάλη εικόνα με την οποία συνδέεται άρρηκτα η πράξη της αρχιτεκτονικής; Να χαρτογραφήσουμε νέα εδάφη, να εξερευνήσουμε νέους τρόπους συνύπαρξης των διαφορετικών μορφών ζωής στη Γη και να αντιληφθούμε τα περιθώρια και την έκταση της δράσης μας, τώρα και στο μέλλον; Μπορούμε, και πως, να εξυφάνουμε ελπιδοφόρα (αρχιτεκτονικά) μέλλοντα και παραδειγματικές πρακτικές που παρεμβαίνουν στο περιβάλλον, στις μορφές κατοίκησης, στη δημόσια σφαίρα, στα κοινά και στον δημόσιο χώρο, ενισχύοντας τη χωρική, την κοινωνική και παραγωγική δικαιοσύνη με προοπτική το μέλλον των επόμενων γενεών πάνω στον πλανήτη;
Προσκεκλημένες ομάδες στην ημερίδα:
RESEARCH AND DEGROWTH (RnD) BARCELONA
P2P LAB / TZOUMAKERS
THE FUNAMBULIST MAGAZINE
FORENSIC ARCHITECTURE
ELECTRA ENERGY COOPERATIVE
COHABATHENS
ΣΑΠΡΟΦΥΤΑ
BOULOUKI
Ομιλητές/ομιλήτριες (σύμφωνα με το πρόγραμμα):
Άγγελος Βαρβαρούσης
Γιώργος Καλλής
Βασίλης Κωστάκης
Αλέκος Πανταζής
Léopold Lambert
Στέφανος Λεβίδης
Χρήστος Βρεττός
Κωνσταντίνα Θεοδώρου
Νάντια Αργυροπούλου
Παναγιώτης Κωστούλας
Συντονισμός συνεδριών, εκ μέρους του ΤΑΜ ΠΘ:
Μαρία Βροντίση, Σοφία Βυζοβίτη, Φοίβη Γιαννίση, Ανθή Κοσμά, Ζήσης Κοτιώνης, Ίρις Λυκουριώτη, Κώστας Μανωλίδης, Γιώργος Μητρούλιας, Fabiano Micocci, Δημήτρης Ψυχογιός.
Τεχνική υποστήριξη, media, video και post-production:
- Κέντρο Η/Υ (διαδικτυακή υποστήριξη, μαγνητοσκοπήσεις οθόνης)
Γιάννης Κομνηνός
Γιάννης Μάνης
- Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας & Οπτικοακουστικής Τεκμηρίωσης
(φωτογραφία, ηχογράφηση και βιντεοσκόπηση, επιμέλεια, μοντάζ και postproduction)
Σπύρος Παπαδόπουλος
Βασίλης Μπουρδάκης
Νίκος Βαμβακάς
Γιώργος Καλαούζης
Ελένη Πισπίρη
Ιφιγένεια Χαρατσή
Φοιτητική ομάδα υποστήριξης:
Ιφιγένεια Καραμέλιου, Γιάννης Κουνάβης, Μαρία Νικολοπούλου, Λίγεια Παπαϊωάννου, Χαρά Παπουνίδου, Κορνηλία Χριστοδούλου
Διοικητικά και οικονομικά θέματα:
Νάνσυ Γκάτα
Γραμματεία:
Σοφία Κόνιαρη
Την Τετάρτη 09/11/2022 στις 19:00 στο Πατάρι η Ασπασία Κουζούπη θα δώσει διάλεξη με τίτλο Αποσυναρμολογώντας το δίπολο ‘φύση<>πολιτισμός’ μέσα από την σχέση ‘ΑΣΤΥ><ΥΠΑΙΘΡΟΣ’.
Η Ασπασία Κουζούπη είναι Δρ. και Διπλ. Αρχιτέκτων ΑΠΘ, Αρχιτέκτων Τοπίου MAS_ETH.Z, Εικαστικός ΑΣΚΤ και Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια ΕΜΠ.
Η διάλεξη πραγματοποιείται στα πλαίσια του μαθήματος ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ VII_ΑΣ0207
Διδακτική Ομάδα: Σοφία Βυζοβίτη, Ευθυμία Δημητρακοπούλου, Ζήσης Κοτιώνης, Γιώργος Μητρούλιας, Νικολά Ρεμύ
Δείτε την αφίσα.
Εκπαιδευτικό Ταξίδι τον Απρίλιο 2023 στα πλαίσια του μαθήματος Σχεδιασμός ιερών χώρων του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.
Διδάσκων: Θεοκλής Καναρέλης
Ενημέρωση Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2022 2:00 μ.μ. αμφιθέατρο τμήματος
Μια περιήγηση από τον Ρωμαϊκό βορά και τις Μεντίνα έως τους τρωγλοδυτικούς οικισμούς του νότου και των οάσεων της Σαχάρα, μια διαδρομή με πόλεις και χωριά, παλάτια και μοναστήρια υπόσκαφες κατοικίες και αυλές, μαυσωλεία και Ρωμαϊκά αμφιθέατρα, πηγάδια και ναούς, κάστρα και τάφους, αίθρια, αγορές, τεμένη, σπίτια, βωμούς και τελετές, ιερά θρησκειών και πολιτισμών, ακροπόλεις, νεκροπόλεις, ερήμους, παζάρια και θεολογικές σχολές, παλίμψηστα υλικά και πνευματικά, μαρτυρίες από συνευρέσεις θρησκειών, γλωσσών και κατασκευών:
Tunis, Medina, Carthage, Sidi Bou Said, Hammamet, Sousse, Takrouna, Kairouan medina, Great Mosque, the Mosque of the Three Doors, the Basins of the Aghlabids, Zawiya of Sidi Sahib, Monastir, Habib Bourguiba, Monastir,Bourguiba's palace, El Jem Amphitheater, Sfax, Μatmata, Τamazret, Τoujane, Zrawa, Μetameur, Τatouine, Chenini, Douiret, Guermessa, Ksar Hadada, Ksar Ouled Debbab, Ksar Ouled Soltane, Douz-Kebili, Chott jerid, Tozeur, Nefta, Chebika-Shabikah, Tamaghza Golden Canyon, Mides Oasis, Gafsa roman pull, Subaytilah, Haydrah, Jugurtha Tableland, El Kef, Tunis
Οργάνωση και υπεύθυνος για το ταξίδι είναι ο καθηγητής Θεοκλής Καναρέλης.
Για πληροφορίες και για εκδήλωση ενδιαφέροντος συμμετοχής στο ταξίδι, επικοινωνήστε με τον υπεύθυνο καθηγητή στη διεύθυνση theoklis@uth.gr
Δείτε την αφίσα.
Διάλεξη της Δάφνης Δραγώνα, επιμελήτριας και συγγραφέα, με τίτλο "Είναι κάθε καιρός τεχνητός; Εικαστικά αφηγήματα σχετικά με τον επαναπρογραμματισμό του πλανήτη" την Τετάρτη 02/11/2022, 19:30 στο Πατάρι.
Η διάλεξη πραγματοποιείται στα πλαίσια του μαθήματος ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ VII_ΑΣ0207
Διδακτική Ομάδα: Σοφία Βυζοβίτη, Ευθυμία Δημητρακοπούλου, Ζήσης Κοτιώνης, Γιώργος Μητρούλιας, Νικολά Ρεμύ
Δείτε την αφίσα.
Διάλεξη της Κλαίρη Παλυβού, αρχιτέκτονας και ομότιμη καθηγήτρια Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΑΠΘ, με τίτλο Μια διαχρονική ματιά στην αρχιτεκτονική: Διαθλάσεις του μοντέρνου από την 2η χιλιετία πΧ. την Τετάρτη, 02/11/2022, 12:00 π.μ. στο αμφιθέατρο.
Δείτε την αφίσα.
Η διάλεξη πραγματοποιείται στα πλαίσια του μαθήματος ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ Ι_ΑΣ0101
Διδακτική Ομάδα: Φοίβη Γιαννίση, Ανθή Κοσμά, Ίρις Λυκουριώτη, Γιώργος Μητρούλιας, Φαμπιάνο Μικότσι
Ο Δημήτρης Παπανικολάου, αρχιτέκτονας, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στη Σάρλοτ (UNCC), ΗΠΑ θα δώσει διάλεξη με τίτλο "Αστικές Συνέργειες: Χώρος, Πληροφορία, Διαμοιρασμός και Συλλογική Κινητικότητα" την Τετάρτη, 26/10/2022, 19:30 στο Πατάρι Μεταπτυχιακού στα πλαίσια του μαθήματος ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ VII_ΑΣ0207 (Διδακτική Ομάδα: Σοφία Βυζοβίτη, Ευθυμία Δημητρακοπούλου, Ζήσης Κοτιώνης, Γιώργος Μητρούλιας, Νικολά Ρεμύ)
Δείτε την αφίσα την σύνοψη της διάλεξης και ένα σύντομο βιογραφικό.
Διάλεξη του Jean-Marc Huygen, αρχιτέκτονα και καθηγητή στην Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής στη Μασσαλία της Γαλλίας, με τίτλο Self-sustainability. Στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής και άλλων ανατροπών που διαφαίνονται για το ανθρώπινο είδος, ποιος είναι ο νέος ρόλος του αρχιτέκτονα;
Η διάλεξη πραγματοποιείται στα πλαίσια του μαθήματος ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ VII_ΑΣ0207
Διδακτική Ομάδα: Σοφία Βυζοβίτη, Ευθυμία Δημητρακοπούλου, Ζήσης Κοτιώνης, Γιώργος Μητρούλιας, Νικολά Ρεμύ
Πέμπτη, 20/10/2022, 10:00 π.μ.
Διάλεξη στο Πατάρι
Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Δεί΄τε την αφίσα.
Η διάλεξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο του μαθήματος επιλογής ΘΚ0916 «Κριτικές διερευνήσεις της σύγχρονης αρχιτεκτονικής»
Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2022, 14:00, αίθουσα Ζ, Σύνδεσμος Zoom
Η αρχιτεκτονική της αλληλεγγύης
Ελισάβετ Χάσα
Η διάλεξη “Η Αρχιτεκτονική της Αλληλεγγύης” επικεντρώνεται στον κοινωνικό ρόλο της αρχιτεκτονικής και παρουσιάζει μια σειρά από προσεγγίσεις στην έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης μέσα από τη σκοπιά της αρχιτεκτονικής, διερευνώντας αρχιτεκτονικές πρακτικές, μεθόδους αρχιτεκτονικής έρευνας και συνεργατικότητας μεταξύ αρχιτεκτόνων.
Η Ελισάβετ Χάσα αποφοίτησε το 2015 από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και είναι διδάκτωρ αρχιτεκτονικής (Royal College of Art, 2022). Η έρευνά της βασίζεται στη δράση των κοινωνικών κινημάτων την τελευταία δεκαετία σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική, και εξετάζει τους χώρους και (υπο)δομές που δημιουργούν αλλά και την αλληλεπίδρασή τους με τους κρατικούς θεσμούς. Διδάσκει αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και θεωρία αρχιτεκτονικής στο Λονδίνο, ενώ είναι ιδρυτικό μέλος του Fatura Collaborative, ενός αρχιτεκτονικού και ερευνητικού γραφείου που ασχολείται με έργα σε ένα εύρος κλιμάκων: αντικείμενα, δρώμενα, αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό.
Η αφίσα της διάλεξης: https://docsend.com/view/neij66myp4ntwnnr
Οι διαλέξεις υλοποιούνται στο πλαίσιο των μαθημάτων επιλογής:
ΑΣ1306 « Η αρχιτεκτονική της πτύχωσης» και
ΘΚ0916 «Κριτικές διερευνήσεις της σύγχρονης αρχιτεκτονικής»
Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2022, 14:00, αίθουσα Ζ
Σύνδεσμος Zoom: https://bit.ly/APandemicLater13Oct2022
Η πανδημία ως φυσική αποστασιοποίηση, όρια και αρθρώσεις στις μικροδομές του εφήμερου
Σοφία Βυζοβίτη
Διαβάστε σε αναφορά:
https://www.archisearch.gr/architecture/sophia-vyzoviti-jury-statement-_-pandemic-architecture-international-ideas-competition/
http://sophiavyzoviti.com/Personal-Bubble-Park
Δείτε την αφίσα.
H Σοφία Βυζοβίτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1971. Σπούδασε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στον αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό στο Berlage Institute ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Είναι διδάκτωρ της αρχιτεκτονικής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Delft, όπου συνεργάστηκε με το εργαστήριο θεωρίας και μεθοδολογίας του σχεδιασμού Design Knowledge Systems. Η ερευνητική της δραστηριότητα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων εργαλείων αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού, τις αναπαραστάσεις χωρικής διάδρασης, τις μορφογενετικές διαδικασίες με αναλογικά και ψηφιακά μέσα. Αποτελεί πρωτοπόρα ερευνήτρια στις εφαρμογές της έννοιας της πτύχωσης στην αρχιτεκτονική.
Η αρχιτεκτονική πρακτική της οργανώνεται ως ερευνητική δράση. Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στην Ολλανδία και διατηρεί γραφείο με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Έχει εκπονήσει μελέτες για δημόσια κτίρια και αστικούς υπαίθριους χώρους. Το υλοποιημένο έργο της αφορά κυρίως την αρχιτεκτονική της μικρής κλίμακας, την τροποποίηση και τον ανασχεδιασμό υφιστάμενων κτιριακών κελυφών. Έχει διακριθεί σε διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς όπως το ARES και το Europan 5. Έργα της έχουν εκτεθεί στη Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, του Ρότερνταμ και στην Ελλάδα. Συμμετέχει συστηματικά σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και ερευνητικά εργαστήρια. Έχει διδάξει αρχιτεκτονικό σχεδιασμό στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του TUDelft, στην Ακαδημία Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας στο Tilburg καθώς και στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.
http://www.arch.uth.gr/el/staff/S_Vyzoviti, http://sophiavyzoviti.com/