«…μία καλή γυναίκα δεν έπρεπε να έχει καμία γνώμη και αν ακόμη είχε, δε θα έπρεπε να έχει το θράσος να την εκφράζει.»

Στην Κίνα η συνείδηση της παράδοσης αποτελεί τη βάση του πολιτισμού της, ενώ η αρμονία του σύμπαντος με την τριαδική ενότητα ουρανός – γη – άνθρωπος αποτελεί τη βάση των ανθρωπίνων σχέσεων. Η ταύτιση του άντρα με τον ανώτερο ουρανό και της γυναίκας με την κατώτερη γη, συνιστά την αρχή της ισόβιας γυναικείας καταδίκης σε μία ζωή όπου κάθε κίνηση, πράξη και λόγος είναι καθορισμένα από τη νηπιακή ηλικία έως το θάνατό τους. Σε ένα πολιτισμό που θεωρεί ιδανικό το αρσενικό γένος και τρέμει στην γέννηση ενός θηλυκού, το να γεννηθείς γυναίκα είναι σαν να γεννήθηκες κατώτερη από άνθρωπο. Οι γυναίκες δεν έχουν δικαιώματα, δεν έχουν λόγο και δεν αξιώνονται σεβασμού, πρέπει να δίνουν τα πάντα στην οικογένεια και στο γάμο τους. Η εργασία με βάση βιβλιογραφικές και διαδικτυακές πηγές επικεντρώνεται στους χώρους και στην επικράτεια των γυναικών στην κινέζικη κατοικία.