Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά τον σχεδιασμό ενός νέου Μουσικού Σχολείου στον Βόλο, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού και πολιτιστικού πυρήνα που υπερβαίνει τα όρια της συμβατικής σχολικής μονάδας. Η πρόταση αντιμετωπίζει τη μουσική εκπαίδευση όχι ως συμπληρωματική δραστηριότητα, αλλά ως βασικό γνώμονοας που επηρεάζει την οργάνωση, τη λειτουργία αλλα και την αρχιτεκτονική του συγκροτήματος.

 Η σχεδιαστική διαδικασία ξεκινά από τη μελέτη του θεσμού των Μουσικών Σχολείων, τη διερεύνηση των ιδιαίτερων απαιτήσεων της μουσικής παιδείας αλλα και την ανάλυση της σχέσης του σχολείου με την πόλη. Η επιλογή της θέσης στον Βόλο συνδέεται με την προσβασιμότητα, τη γειτνίαση με τον σταθμό ΚΤΕΛ και τις γραμμές αστικής συγκοινωνίας, καθώς και με τη σχέση της περιοχής με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και σημαντικούς πολιτιστικούς και δημόσιους χώρους.

 Η συνθετική ιδέα βασίζεται στη διάσπαση του προγράμματος σε διακριτές αλλά αλληλοσυνδεόμενες λειτουργικές ζώνες: τη ζώνη σχολικής μάθησης, τη ζώνη μουσικής παιδείας, τη ζώνη θεάτρου και πολιτιστικού κέντρου, τη ζώνη εστιατορίου και πολυχώρου εκδηλώσεων, καθώς και τους χώρους διασύνδεσης με την τοπική κοινότητα και το Πανεπιστήμιο. Οι επιμέρους όγκοι οργανώνονται γύρω από ένα κοινό υπαίθριο σύστημα αυλών, διαδρομών και χώρων συνάντησης, το οποίο αποτελεί τον συνδετικό ιστό του συγκροτήματος.

 Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαβάθμιση από τον περισσότερο ελεγχόμενο και εκπαιδευτικό χώρο προς τον ανοιχτό και δημόσιο χώρο. Έτσι, το σχολείο μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα ως χώρος καθημερινής εκπαίδευσης, μουσικής δημιουργίας, συλλογικής έκφρασης και πολιτιστικής δραστηριότητας. Η δυνατότητα ανεξάρτητης λειτουργίας της ζώνης μουσικής παιδείας και των χώρων πολιτισμού εκτός σχολικού ωραρίου ενισχύει περαιτέρω τον δημόσιο χαρακτήρα της πρότασης.

 Στο σύνολό της, η αρχιτεκτονική πρόταση επιχειρεί να μετατρέψει το Μουσικό Σχολείο σε ένα ανοιχτό δίκτυο εκπαίδευσης, μουσικής και πολιτισμού, όπου το κτίριο, ο υπαίθριος χώρος και η πόλη συνδέονται μέσα από την κίνηση, τη συνάντηση και τη συλλογική δημιουργία. Η αρχιτεκτονική δεν λειτουργεί επομένως μόνο ως περίβλημα των επιμέρους χρήσεων, αλλά ως εργαλείο που οργανώνει τις σχέσεις μεταξύ μαθητών, εκπαιδευτικών, μουσικής, πολιτισμού και της ευρύτερης κοινωνίας.

Λέξεις Κλειδιά: Μουσική εκπαίδευση, Σχολική αρχιτεκτονική, Ακουστική χώρων, Εκπαιδευτικά κτίρια, Άνοιγμα στην κοινότητα