Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια πρόταση επαναπροσέγγισης ενός χώρου έρευνας, δημιουργίας και παραγωγής με έμφαση στην ανάδειξη δικτύων ροής υλικών, ανθρώπων και γνώσης που αναπτύσσονται γύρω από αυτόν. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ύφασμα ως κεντρικό υλικό και στις διαφορετικές μορφές που μπορεί να αποκτήσει μέσα από διαδικασίες επανάχρησης, πειραματισμού και μετασχηματισμού.  Η εργασία αρθρώνεται σε δύο βασικά σκέλη, τα οποία συνδέονται μέσω μιας κοινής μεθοδολογικής και θεωρητικής βάσης και αναπτύσσονται από την κλίμακα του κτηρίου έως την κλίμακα 1:1. Το πρώτο μέρος αφορά την επανάχρηση μιας πρώην καπναποθήκης, στο κέντρο του Βόλου και τη μετατροπή της σε έναν ανοιχτό χωρο ανακύκλωσης, έρευνας, παραγωγής και εργαστηριακής δραστηριότητας. Η λειτουργία του κτηρίου οργανώνεται ως ένα συλλογικό και συνεργατικό σύστημα, που αποτελεί κόμβο ενός ευρύτερου τοπικού δικτύου με την πρώτη ύλη να συλλέγεται από καταστήματα και εργαστήρια της πόλης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην καταγραφή του υλικού και της διαδικασίας παραγωγής, με στόχο την ιχνηλάτηση των ροών του. Η καταγραφή αυτή ενσωματώνεται στον χώρο του αρχείου και στο material passport κάθε αντικειμένου, αποτυπώνοντας την προέλευση και την πορεία του υλικού.Το δεύτερο σκέλος αφορά την ενασχόληση και την καταγραφή των πειραμάτων με το ύφασμα που έγιναν σε κλίμακα 1:1. Η διαδικασία των δοκιμών οργανώνεται σε τέσσερις διακριτές φάσεις, με βάση την κλίμακα και τη μορφή των παραγόμενων αντικειμένων, ενώ παράλληλα εξετάζεται η εξέλιξή τους ως προς τα συνδετικά υλικά και τις μεθόδους σύνδεσης που χρησιμοποιούνται.

Λέξεις κλειδιά: ύφασμα, δίκτυα ροών, επανάχρηση,ανακύκλωση, πειραματική έρευνα