Η διπλωματική εργασία «Αφορμές: Συνθέτοντας την καθημερινή συνάντηση» διερευνά τον ρόλο του ισογείου ως ενδιάμεσης ζώνης μεταξύ κτιρίου και πόλης και τη δυνατότητά του να υποστηρίξει την καθημερινή παρουσία, την παραμονή και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Αφετηρία αποτελεί η παρατήρηση της σταδιακής αποδυνάμωσης της δημόσιας ζωής και της παράλληλης παρουσίας ανενεργών ισογείων, τα οποία, παρότι βρίσκονται σε άμεση επαφή με τον δρόμο, παραμένουν αποκομμένα από τη ζωή της γειτονιάς.

 Η θεωρητική διερεύνηση εστιάζει στη δημόσια ζωή, στο ισόγειο ως ενεργό όριο της πόλης, στην έννοια του κατωφλίου, στο καφενείο ως χώρο κοινωνικής συνεύρεσης και στη σημασία της ανθρώπινης κλίμακας. Η έρευνα μεταφέρεται στη συνέχεια στη συνοικία της Μεταμόρφωσης στον Βόλο, όπου, μέσα από επιτόπια παρατήρηση, συνομιλίες με κατοίκους και χαρτογράφηση των χρήσεων και των ανενεργών ισογείων, επιλέγονται τρεις χώροι στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο ως πεδίο σχεδιαστικής διερεύνησης.

 Η πρόταση δεν αντιμετωπίζει τα τρία ισόγεια ως ανεξάρτητες επεμβάσεις, αλλά ως μέρη ενός κοινού χωρικού συστήματος που συνδέει τον δρόμο, το πεζοδρόμιο, τους εσωτερικούς χώρους και τον κοινό ακάλυπτο. Μέσα από έναν κοινό κάνναβο, πλατφόρμες, ενδιάμεσες ζώνες και μεταβαλλόμενα όρια, διαμορφώνονται διαφορετικές δυνατότητες κίνησης, στάσης, χρήσης και συμμετοχής. Η αρχιτεκτονική πρόταση δεν επιχειρεί να προκαθορίσει την κοινωνική συνάντηση, αλλά να δημιουργήσει τις χωρικές συνθήκες και τις «αφορμές» μέσα από τις οποίες αυτή μπορεί να προκύψει ως μέρος της καθημερινής ζωής.

Λέξεις κλειδιά: ανενεργά ισόγεια, αστικό κατώφλι, καθημερινή, συνάντηση, δημόσια ζωή, προσαρμοστικότητα