Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στην αρχιτεκτονική της Χίου, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο αρχοντικό Αργέντικο. Μέσα από την εισαγωγή παρουσιάζεται η ιστορία της Χίου πριν και κατά τη Γενουατοκρατία, μια περίοδος που αποτέλεσε καταλύτη για την ανέγερση των εντυπωσιακών αρχοντικών. Γίνεται σαφές ότι η Χίος δεν ήταν απλώς ένα τυχαίο νησί, αλλά ένας σημαντικός κόμβος που ενέπνευσε τους Γενουάτες ευγενείς να δημιουργήσουν πύργους και αρχοντικά με ξεχωριστή αρχιτεκτονική.

Το κύριο μέρος της μελέτης εξετάζει αναλυτικά τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν το Αργέντικο. Ξεκινά από τη μελέτη της αρχιτεκτονικής των πύργων του Κάμπου, εστιάζοντας στο Παλάτζο και την Παρθενόπη. Στη συνέχεια, ερευνάται η αρχιτεκτονική του χωριού Πυργί και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Πυργούσικου και των γουρνών. Παρουσιάζεται ο μηχανισμός του μαγκάνου, η λειτουργία της στέρνας και των παραπηγάδων, καθώς και ο ρόλος που διαδραμάτιζαν στην καθημερινότητα και τη λειτουργία του αρχοντικού.

Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στο περιβόλι, το οποίο αποτελούσε ζωτικό μέρος του αρχοντικού, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο συλλέγονταν, αποθηκεύονταν και εμπορεύονταν οι καρποί. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την παρουσίαση των βοτσαλωτών που κοσμούν το Αργέντικο, τα οποία ενισχύουν τη μοναδικότητα του χώρου και την αισθητική του αξία.