Η εργασία διερευνά τα προσφυγικά καταφύγια (refugee shelters) ως αρχιτεκτονικές δομές και ως τόπους κατοίκησης μέσα σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Αντλώντας από εκτεταμένη βιβλιογραφική έρευνα και εργαλεία οπτικοποίησης όπως χάρτες, διαγράμματα και αρχιτεκτονικά σχέδια, η εργασία εξετάζει σύγχρονα καταφύγια με μια παγκόσμια προοπτική. Αναλύει και συγκρίνει έξι παραδείγματα από διαφορετικές αρχιτεκτονικές καταφυγίων που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση προσφυγικών ροών εντός καταυλισμών—από το Νταντάαμπ της Κένυας, στο Τέμπελχοφ της Γερμανίας. Μέσα από την ανάλυση, η εργασία επιδιώκει να κατανοήσει τους τρόπους που ο σχεδιασμός των καταφυγίων επιχειρεί να λάβει υπόψιν ένα σύνολο παραμέτρων: τη διαθεσιμότητα υλικών, την προσωρινότητα της κατασκευής, τη κλίμακα, τις αναγκαίες κατασκευαστικές δεξιότητες in situ, τη διάταξη χώρων, και τις κοινωνικές και πολιτισμικές διαστάσεις.

Αξιοποιώντας τα ευρήματα της πιο πάνω μελέτης, η εργασία εστιάζει στη συνέχεια στην κατανόηση των καταφυγίων ως τόπων κατοίκησης. Ερωτήματα που θα επιχειρήσει να προσεγγίσει η έρευνα είναι: Πώς συμβάλλουν οι πρόσφυγες στο σχεδιασμό και στη κατασκευή των καταφυγίων; Με ποιο τρόπο οι εκάστοτε χρήστες οικειοποιούνται την αρχιτεκτονική του καταφυγίου; Πώς το καταφύγιο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του εκάστοτε προσφυγικού καταυλισμού; Μέσω της μελέτης των αρχιτεκτονικών αυτών αποκρίσεων παρέχεται μία συνολικότερη εικόνα πάνω στο ζήτημα, συνδέοντας τα καταφύγια στους προσφυγικούς καταυλισμούς με ευρύτερες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές αναφορές.