Η παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζει την εμπειρία των γυναικών στον δημόσιο αστικό χώρο κατά τη διάρκεια των νυχτερινών ωρών. Αρχικά, επισημαίνονται οι τρόποι με τους οποίους η πατριαρχική κοινωνία και ο ελλιπής και μη συμπεριληπτικός σχεδιασμός του αστικού περιβάλλοντος επηρεάζουν σημαντικά και διαμορφώνουν, σε μεγάλο βαθμό, τον τρόπο με τον οποίο βιώνουν οι χρήστριες τη σύγχρονη, νυχτερινή, ελληνική πόλη. Συγκεκριμένα, γίνεται ιδιαίτερη εστίαση σε νυχτερινές εμπειρίες γυναικών και σε αισθήματα φόβου και άγχους, προερχόμενα από ζητήματα ασφάλειας και περιστατικά εκδήλωσης έμφυλης βίας. Έπειτα, γίνεται προσπάθεια επισήμανσης φεμινιστικών δράσεων και κινητοποιήσεων, από διαφορετικούς φορείς και ομάδες, οι οποίες αποσκοπούν στην ανατροπή του πατριαρχικού αστικού μοντέλου και στην πρόσδοση μεγαλύτερης ελευθερίας στην κίνηση των γυναικείων υποκειμένων κατά τις νυχτερινές ώρες. Τέλος, ασκείται κριτική πάνω στο ελληνικό φεμινιστικό κίνημα και γίνονται προτάσεις για βελτιώσεις της γυναικείας αστικής εμπειρίας.
Η έρευνα υποστηρίζεται από μια εκτεταμένη βιβλιογραφία φεμινιστικών κριτικών και υποβοηθάται από τη συγκέντρωση και ανάδειξη εμπειριών χρηστριών των ελληνικών πόλεων, μέσω σχετικών ερευνών. Ακόμα, αντλούνται πληροφορίες από μικρής έκτασης έρευνα μέσω συνεντεύξεων με γυναίκες και ειδικούς πάνω σε έμφυλα ζητήματα του αρχιτεκτονικού πεδίου. Η έρευνα υιοθετεί κριτικά εργαλεία, όπως αυτό της διαθεματικότητας (intersectionality) ως προσπάθεια διασταύρωσης των έμφυλων σχέσεων με άλλους άξονες εξουσίας όπως της τάξης, ηλικίας, σεξουαλικότητας και φυλής.
Η μελέτη αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευρύτερου πλαισίου κατανόησης των συνθηκών που αναπαράγουν τις έμφυλες διακρίσεις και το αίσθημα εκτοπισμού των γυναικών στον αστικό χώρο με έμφαση στα νυχτερινά τοπία (nightscapes). Επιδιώκεται, επιπλέον, η σκιαγράφηση του πορτραίτου του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα και των προσπαθειών επίτευξης της αστικής δικαιοσύνης για την ενθάρρυνση περαιτέρω πρακτικών συλλογικότητας και αλληλεγγύης, οι οποίες θα είναι ικανές να εμπλουτίσουν τη νυχτερινή ζωή των γυναικών. Η αμφισβήτηση του κυρίαρχου αστικού μοντέλου και των καταπιεστικών προτύπων για το φύλο, καθώς και η ανάδειξη εναλλακτικών προσεγγίσεων, αποτελούν κατευθυντήρια οδό για την εκπόνηση της ερευνητικής διαδικασίας και για την προώθηση ενός ενεργού διαλόγου πάνω σε θέματα έμφυλης δικαιοσύνης.
