Η παρούσα διπλωματική διερευνά την ενεργοποίηση των αστικών κενών μέσα από διαδικασίες μετασχηματισμού υλικών υπολειμμάτων, προτείνοντας τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου, φύσης και πόλης.
 Μέσω μιας διαδικαστικής μεθοδολογίας διερευνάται η σχέση σώματος  και ύλης μέσα από την οποία το κομπόστ αναδύεται ως μέσο και τρόπος εφαρμογής. Ακολουθεί μια πορεία από το οικείο προς το συλλογικό, από το ιδιωτικό προς το δημόσιο, από τη μικρή κλίμακα του δωματίου προς την κλίμακα της γειτονιάς και του αστικού κενού. 
 Στο πρώτο μέρος, το δωμάτιο ορίζεται ως ένα αρχικό πεδίο διερεύνησης, στο οποίο επιχειρείται η έναρξη ενός διαλόγου και η αναζήτηση μιας κοινής γλώσσας και εννοιολογικού πλαισίου. Πρόκειται για μια φάση προετοιμασίας, στην οποία παράγονται τα εργαλεία σκέψης και οι όροι με τους οποίους εργαζόμαστε στη συνέχεια.
 Στο δεύτερο μέρος η διερεύνηση μεταφέρεται, από το εσωτερικό πεδίο του δωματίου, στο αστικό τοπίο της Αθήνας. Συγκεκριμένα σε ένα κενό οικόπεδο της Νεάπολης Εξαρχείων, στην διασταύρωση των οδών Λασκάρεως και Ιπποκράτους το οποίο προσεγγίζεται ως τρίτο τοπίο σύμφωνα με τη διατύπωση του Gilles Clement, δηλαδή ως ένας υπολειμματικός χώρος. Η ανάλυση των υφιστάμενων υλικών, του οικοσυστήματος, των χρονικών στρωμάτων του χώρου και των υπολειμμάτων της γειτονιάς οδηγεί στην επιλογή του κομπόστ ως διαδικασία ενεργοποίησης του εδάφους.
 Λειτουργώντας ως μηχανή τόσο κυριολεκτικά όσο και εννοιολογικά, συνδέει το κενό οικόπεδο με τη γειτονιά, επιχειρείται ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης ανθρώπου και φύσης εντός του αστικού ιστού.

Λέξεις Κλειδιά: δωμάτιο, το τρίτο τοπίο, το τρίτο δωμάτιο, ύλη, κομπόστ, εμπλοκή