Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανάπλαση του πρώην κάμπινγκ της Αγίας Τριάδας Θεσσαλονίκης (1960), ενός ιστορικά φορτισμένου παράκτιου χώρου καθώς αποτελούσε το σημαντικότερο παραθεριστικό θέρετρο της περιοχής. Το κάμπινγκ μέχρι πρόσφατα βρισκόταν στην ιδιοκτησία του ΤΑΙΠΕΔ, σε κατάσταση υποβάθμισης και αποσπασματικής χρήσης. Με αφετηρία τη συλλογική μνήμη του αναψυκτήριου Άκτιον, σημείο αναφοράς για το κάμπινγκ και τους κατοίκους της περιοχής, και της οργανωμένης πλαζ, η πρόταση επαναπροσδιορίζει το παραλιακό μέτωπο ως δημόσιο, ανοιχτό και ενεργό τοπίο. Κεντρικός άξονας της σύνθεσης αποτελεί το δίπολο η συνύφανση αθλητισμού –τοπίου, με πυρήνα μια πλωτή ξύλινη εξέδρα θαλάσσιων αθλημάτων και ένα δίκτυο ήπιων διαδρομών που συνδέει αθλητικές, εκπαιδευτικές και συλλογικές λειτουργίες δραστηριότητες. Η πρόταση βασίζεται σε αναστρέψιμες κατασκευές, βιώσιμα υλικά και επανάχρηση υφιστάμενων δομών, επιδιώκοντας την αποκατάσταση της σχέσης στεριάς –θάλασσας και του ενδιαιτήματος. Βασικός στόχος είναι η επανεργοποίηση του χώρου ως κοινωνικού και περιβαλλοντικού πυρήνα, επαναφέροντας την Αγία Τριάδα στον χάρτη των ζωντανών παραλιακών τόπων.

Λέξεις κλειδιά:  δημόσια επανοικειοποίηση - αθλητισμός και τοπίο - συλλογική μνήμη -τοπική κοινότητα- παραλιακή ανάπλαση