Εφαρμογές του μη πεπερασμένου

 Σε συνέχεια της θεωρητικής αναζήτησης του ερευνητικού μου, που είχε να κάνει με τον τρόπο που ο άνθρωπος βιώνει και περιορίζει τους υποθετικά άπειρους χώρους παίρνοντας σαν πεδίο ανάλυσης τη θάλασσα, το συνθετικό και τελικό κομμάτι της διπλωματικής μου εργασίας είναι: H πειραματική συνθετική έρευνα πάνω στο συντονισμό ενός σεναρίου κατοίκησης και οργάνωσης μιας εξ ολοκλήρου πλωτής κοινότητας σε ένα μεταβαλλόμενο υδάτινο μη-μέρος.

 Η απόφαση μου να ασχοληθώ με αυτό το θέμα ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο της ερευνητικής μου εργασίας, όχι μόνο φέρνοντας μαζί τον πλωτό χαρακτήρα και τη σχέση με το νερό, αλλά κυρίως την ανάγκη μου να καταλάβω τον σχεδιασμό χωρίς συγκεκριμένα όρια, με πολλούς ορίζοντες.

 Πως επιλέγω έναν από όλους όσους μπορώ να οραματισθώ ή να κοιτάξω;

 Τι σημαίνει οργανικός τρόπος σκέψης και σχεδιασμού; μπορεί να λειτουργήσει σε ένα τέτοιο πλαίσιο; πότε ξεκινούν οι περιοριστικές σκέψεις και οι πρακτικοί περιορισμοί; υπάρχει λόγος να σκέφτομαι τεχνικά σε αυτές τις περιπτώσεις; Πως η διαδικασία της έρευνας μπορεί να επηρεάσει τη παραγωγή συνθετικών ιδεών;

 Αυτά είναι ερωτήματα που έρχομαι συνεχώς αντιμέτωπη σε αυτή τη διπλωματική, για κάποιους αυτονόητα και ίσως ακόμα παιδικά, όμως θεωρώ πως είναι αρχικά στάδια εμπέδωσης που αναγκάζουν τον οποιονδήποτε να τα λύσει ή να τα σκεφτεί όταν ασχολείται με ιδεατά θέματα. Το ερευνητικό μου είχε αρκετά προσωπικό χαρακτήρα, σε μια προσπάθεια μαζί με την ακαδημαϊκή γνώση να κατανοήσω τους δικούς μου τρόπους ανάγνωσης του κόσμου και να δημιουργήσω συνειδητές μεθοδολογίες για την παρουσίαση και τη μεταφορά τους έξω από το κεφάλι μου. Το ίδιο θα συνεχίσει και σε αυτό το έργο εμπλουτισμένο με σχεδιαστικές προσεγγίσεις πέρα από θεωρητικές που θα ψάχνουν μια προσωπική απάντηση. Όχι απόλυτη μα συγκεκριμένη.

Λέξεις κλειδιά: Έρευνα, κίνηση, ατελές, οργανικό, πλωτό, τυχαιότητα, οργάνωση, μεθοδολογία, αναζήτηση, μπλέξιμο ειδικοτήτων.