Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό μιας μονάδας παρηγορητικής φροντίδας, που οργανώνεται γύρω από έναν ανοιχτό κήπο, προσβάσιμο στην κοινότητα. Ο κήπος δεν αντιμετωπίζεται ως απλός εξωτερικός χώρος, αλλά ως ενεργό στοιχείο φροντίδας και συνάντησης, ικανό να συνδέει το κτίριο με την πόλη και να ενσωματώνει την καθημερινή ζωή στο θεραπευτικό περιβάλλον.

 Η πρόταση στοχεύει στην επανανοηματοδότηση της παρηγορητικής φροντίδας, απομακρυνόμενη από την εικόνα της ως απομονωμένης και περιθωριοποιημένης. Αντίθετα, προσεγγίζεται ως μέρος μιας συνεχούς διαδρομής φροντίδας που συνοδεύει τον άνθρωπο σε διαφορετικά στάδια της ζωής του, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα της καθημερινότητας, στη συναισθηματική υποστήριξη και στη διατήρηση της αξιοπρέπειας.

 Η εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο της περιορισμένης παροχής παρηγορητικής φροντίδας στην Ελλάδα, όπου η έλλειψη οργανωμένων δομών και η περιορισμένη θεσμική ενσωμάτωση οδηγούν συχνά σε νοσοκομειοκεντρική διαχείριση των ασθενών. Μέσα από την αρχιτεκτονική πρόταση, ασκείται κριτική στον τρόπο που οι σύγχρονες δομές υγείας οργανώνονται ως κλειστά και απομονωμένα συστήματα, αποκομμένα από τον αστικό ιστό και τη συλλογική εμπειρία της πόλης. Η φροντίδα, μέσα από τη χωρική σύνθεση, επανανοηματοδοτείται ως κοινωνική και βιωματική συνθήκη που συνυπάρχει με τον δημόσιο χώρο, επιτρέποντας ορατότητα, συνύπαρξη και ήπια αλληλεπίδραση, χωρίς να αναιρείται η ανάγκη για ηρεμία, προστασία και ιδιωτικότητα των ασθενών και των οικογενειών τους.

 Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση του κτιρίου με το τοπίο, στη διαχείριση των μεταβάσεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού, καθώς και στη δημιουργία χώρων που υποστηρίζουν διαφορετικές στιγμές της καθημερινότητας: παραμονή, φροντίδα, αναμονή, περισυλλογή και συνάντηση. Μέσα από διαβαθμισμένες χωρικές εμπειρίες, το κτίριο λειτουργεί ως ενδιάμεσος τόπος ανάμεσα στην πόλη και τον άνθρωπο, απομακρυνόμενο από τον αυστηρά ιδρυματικό χαρακτήρα και υιοθετώντας ποιότητες που παραπέμπουν σε κατοίκηση.

Λέξεις Κλειδιά: Δημόσιος χώρος, Θεραπεία, Ποιότητα ζωής, Αστικό Πράσινο, Κοινωνική Ένταξη