Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην αρχιτεκτονική ανάλυση και διερεύνηση του παραδοσιακού οικισμού του Κάστρου στη Σέριφο, με ειδική έμφαση στις παραδοσιακές κατοικίες που συγκροτούν το οικιστικό σύνολο. Η κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, ως ιδιαίτερη και αναγνωρίσιμη μορφή στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο τόσο στον σχεδιασμό κατοικιών όσο και στη διαμόρφωση πολεοδομικών πρακτικών, αναδεικνύοντας την άρρηκτη σύνδεση της αρχιτεκτονικής με το φυσικό και κοινωνικό τοπίο. Η εργασία εξετάζει αρχικά την ιστορική εξέλιξη του Κάστρου της Σερίφου, από την ίδρυσή του έως τη σημερινή του μορφή, αναλύοντας την οικιστική του διάρθρωση και τη δυναμική του σε σχέση με το γεωγραφικό και κοινωνικό περιβάλλον του νησιού. Στη συνέχεια, διερευνάται η τυπολογία των παραδοσιακών κατοικιών, με έμφαση στη χωροθέτηση, τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά και τη λειτουργικότητα κάθε μονάδας, υπό το πρίσμα των παλαιότερων καθημερινών πρακτικών και αναγκών. Ακολούθως, προσεγγίζεται η δυνατότητα αναθεώρησης και επανασχεδιασμού των κατοικιών, με επίκεντρο την αποκατάσταση, την ενοποίηση και τον συσχετισμό των επιμέρους κτιριακών μονάδων. Η μελέτη βασίζεται σε συγκριτική ανάλυση υπαρχουσών δομών, υιοθετώντας μια στρατηγική που επιδιώκει τη διατήρηση του φέροντος οργανισμού και των βασικών παραδοσιακών χαρακτηριστικών, παράλληλα με την ενσωμάτωση σύγχρονων αρχιτεκτονικών προσεγγίσεων. Στόχος της εργασίας είναι η ανάδειξη ενός μοντέλου που θα συνδυάζει τις απαιτήσεις της σύγχρονης κατοίκησης με τους κανόνες και τις αρχές των παραδοσιακών νησιωτικών οικισμών, οδηγώντας στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συγκροτήματος κατοικιών στην Κάτω Χώρα Σερίφου, το οποίο θα διασφαλίζει τη συνέχιση της τοπικής αρχιτεκτονικής ταυτότητας.