Το Thingvellir είναι ένα εθνικό πάρκο στον δήμο Bláskógabyggð στη νοτιοδυτική Ισλανδία και βρίσκεται περίπου 49 χλμ βορειοανατολικά της πρωτεύουσας της Ισλανδίας, το Ρέικιαβικ και η έκταση του καλύπτει τα 24.000 εκτάρια.Εντυπωσιακό σημείο της περιοχής είναι το φαράγγι που βρίσκεται σε μια κοιλάδα με ρήγμα που σηματοδοτεί την κορυφή της Μεσοατλαντικής Κορυφογραμμής και το όριο μεταξύ της βορειοαμερικανικής και της ευρασιατικής τεκτονικής πλάκας. Το εντυπωσιακό είναι ότι καθώς οι τεκτονικές πλάκες αποκλίνουν σταθερά κατά μερικά εκατοστά κάθε χρόνο, η μορφολογία του Thingvellirμεταλλάσσεται διαρκώς. Έτσι το φαινομενικά γαλήνιο τοπίο του βρίσκεται σε μια αέναη κινητικότητα αφού μέσα από γεωλογικές διαδικασίες δημιουργείται συνεχώς νέα γη.
Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η έρευνα του άγριου τοπίου της υπαίθρου της Ισλανδίας και πιο ειδικά το Εθνικό πάρκο Thingvellir με σκοπό τον σχεδιασμό ναού αλλά και εσωτερικού και εξωτερικού καθιστικού χώρου στην περιοχή για τους πιστούς κατοίκους της χώρας αλλά και τους επισκέπτες. Με αυτόν τον τρόπο εντάσσεται η όλη σύνθεση ομαλά στο φυσικό τοπίο του πάρκου με αναφορές στην ισλανδική σύγχρονη αρχιτεκτονική ξεφεύγοντας από τις συνηθισμένες παραδοσιακές τυπολογίες εκκλησιών που λαμβάνουν χώρα σε μεγάλη έκταση της Ισλανδίας.
Τόσο η ευνοϊκή θέση της περιοχής, όσο και το μορφολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει, αποτέλεσαν σημαντικά κριτήρια που συνέτειναν στην επιλογή τοποθέτησης του ναού και του περιβάλλοντα χώρου.
Με εύκολη πρόσβαση από τον κύριο δρόμο του πάρκου όντας πεζός, καθώς και από τον χώρο στάθμευσης Ρ1, όντας οδηγός, δημιουργείται μια σύνδεση των δύο αυτών πορειών δημιουργώντας έναν χώρο στάσης και ξεκούρασης στην περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της εργασίας ήταν σημαντικό να ερευνηθούν οι τυπολογίες των ναών ανά τα χρόνια, ώστε η κατασκευή του νέου ναού να γίνει βάσει του πιο αντιπροσωπευτικού τύπου.
Τέλος, η διπλωματική εργασία, ως μια προσπάθεια ανάδειξης της σημασίας του φυσικού ισλανδικού τοπίου έχει ως στόχο την εξοικείωση των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών με την αρχιτεκτονική του τόπου τους και την γενική ευαισθητοποίηση όλων σε θέματα πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς.