Καθώς ο πλανήτης δοκιμάζεται από την γενική φυσική αλλαγή του καιρού, τις εκτεταμένες, συνεχείς και πολυετείς ένοπλες συγκρούσεις που αναγκάζουν χιλιάδες ανθρώπους να μεταναστεύσουν, την εξουδετέρωση, ιδίως στην χώρα μας, του πρωτογενή τομέα παραγωγής (ανεπάρκεια τοπικά παραγόμενης τροφής) αλλά και την εμφάνιση νέων τακτικών εργασίας, όπως η μετακίνηση στον χώρο από ψηφιακούς νομάδες, η ανάγκη ή η ευφυής ανταπόκριση εθνικών οικονομιών, χωρών και ενώσεων χωρών, για την κατασκευή και άμεση διάθεση βιομηχανικά προτυπο-ποιημένων μονάδων κατοίκησης είναι επιτακτική.

 Φαντάζομαι πως σύντομα μπορεί να μεταβληθεί κριτικά το μοντέλο των συμβατικών αισθητικών, κατασκευαστικών, θεσμικά ορισμένων στρατηγικών στέγασης που εδραιώθηκαν σε μεγάλο ιστορικό βάθος, από μια νέα προοπτική ανταπόκρισης στις διαρκείς μεταβολές θέσης στο χώρο και στο χρόνο.
 

 Η έρευνα και η σχεδιαστική απεικόνιση που παρουσιάζω έχει σκοπό και στόχο τον σχεδιασμό μονάδων καταφυγής έκτακτης ή τακτικής ανάγκης κατασκευασμένων με βιομηχανική μέθοδο. Ώστε να μεταφέρονται και να αναπτύσσονται γρήγορα σε διαφορετικά περιβάλλοντα, έδαφος και πολιτικές-πολιτισμικές εκφράσεις (πόλεις, χωριά, νησιά, σύνορα).

 Οι μονάδες αυτές πρέπει να συναρμολογούνται γρήγορα και να από-συναρμολογούνται, να συντίθενται σε μικρούς και μεγάλους αριθμούς, να συνδυάζονται και να λειτουργούν με πρόσθετες λειτουργικές σχέσεις όπως οι καλλιέργειες μικρής κλίμακας ή οι κάθετες καλλιέργειες μεσαίας και μεγάλης κλίμακας παραγωγής τροφής, οι υπηρεσίες υποστήριξης (μαγειρεία, ραφεία, ξυλουργεία, LABFAB εργαστήρια, κέντρα διοικητικής υποστήριξης) Υποστηρίζοντας μικρές και μεγάλες ομάδες ανθρώπων σε έκτακτη ανάγκη με χαμηλό οικολογικό αποτύπωμα σε συνθήκη κυκλικής οικονομίας αλλά και ως νέο δυνατό μοντέλο συλλογικής κατοίκησης προσαρμοσμένο στο πρότυπο του νομαδικού πολιτισμού που θα χαρακτηρίσει τμήματα-ομάδες πληθυσμού στον 21 ο αιώνα.