Η διπλωματική εργασία με τίτλο Dynamic Cluster Housing επικεντρώνεται στη διερεύνηση νέων μεθόδων παραγωγής κατοικιών μέσω αλγοριθμικών και παραμετρικών εργαλείων. Στόχος της έρευνας είναι να αναπτυχθεί ένα σύστημα που δεν παράγει μία σταθερή λύση, αλλά ένα φάσμα πιθανών χωρικών διατάξεων, ικανό να προσαρμόζεται σε διαφορετικές ανάγκες και συνθήκες.

 Η ερευνητική αφετηρία υπήρξε η θεωρία του space syntax, όπως παρουσιάζεται στο The Social Logic of Space των Hillier και Hanson. Η μεθοδολογία αυτή ανέδειξε πώς η διάταξη του χώρου επηρεάζει την κοινωνική αλληλεπίδραση, προσφέροντας θεωρητικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη ενός συστήματος κατοικιών με δυναμικό χαρακτήρα.

 Στη συνέχεια, αναπτύχθηκαν και δοκιμάστηκαν πολυομινικά συστήματα (polyomino) ως βασικό εργαλείο σύνθεσης. Μέσα από επαναληπτικούς πειραματισμούς στο Grasshopper toy Rhino, ορίστηκαν γεωμετρικοί κανόνες (π.χ. ελεύθερες πλευρές, αναλογίες χρυσού ορθογωνίου), ώστε να παραχθούν έγκυρα σχήματα με λειτουργική πυκνότητα και ενδιάμεσους χώρους. Η διαδικασία περιλάμβανε συνεχή αξιολόγηση και τροποποίηση παραμέτρων, ώστε να αποφεύγονται αδιέξοδες ή υπερβολικά συμπαγείς διατάξεις.

 Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε οικόπεδο 100×100 μ., όπου διερευνήθηκαν πολλαπλές συνθέσεις με διαφορετικούς κανόνες τοποθέτησης. Οι λύσεις που προέκυψαν οργανώθηκαν σε τυπολογίες με συγκεκριμένη λογική κατανομής υγρών χώρων, χώρων διαβίωσης και αυλών. Μέσα από την ανάλυση εντοπίστηκαν 5–6 εναλλακτικές κατόψεις, ενώ σε μεγαλύτερες τυπολογίες εξετάστηκε και η προσθήκη ορόφου.

 Η εργασία αναδεικνύει έναν νέο τρόπο σχεδιασμού, όπου ο αρχιτέκτονας δεν παράγει μία τελική λύση αλλά ένα φάσμα επιλογών, βασισμένο σε αρχές βιωσιμότητας, βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και συνεργατικού σχεδιασμού. Το μοντέλο αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόταση για την επανακατοίκηση ερημωμένων περιοχών όπως Θράκη και Νησιά Αιγαίου, την κάλυψη αναγκών στέγασης μετά από φυσικές καταστροφές ή μεταναστευτικές ροές, αλλά και για τη δημιουργία οικισμών με ισότιμη κατανομή ιδιοκτησίας και καλύτερη ποιότητα ζωής.