Στην παρούσα διπλωματική εργασία, παρουσιάζεται μια πρόταση κατασκευής ενός περιπτέρου περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης στο πάρκο Αναύρου της πόλης του Βόλου. Πιο συγκεκριμένα, το περίπτερο τοποθετείται κατά μήκος της ακτογραμμής και έχει την μορφή ενός κύματος που συμβολικά αναπαριστά το πρόβλημα της υπέρογκης παραγωγής αποβλήτων που μαστίζει τον σύγχρονο κόσμο. Μια ακόμα πολύ σημαντική ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει το περίπτερο, είναι η αξιοποίηση για την υλοποίησή του υλικών που βρίσκονται σε δεύτερη χρήση και συγκεκριμένα άριστης κατάστασης ξύλινων τελάρων που σε διαφορετική περίπτωση θα απορρίπτονταν σε κάδους από οπωροπωλεία του Βόλου. Με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή μέσω του συνδυασμού μορφής και υλικών, το περίπτερο επιχειρεί να προβληματίσει τον κάθε περαστικό για το περιβαλλοντικό αυτό ζήτημα. Εκτός αυτού, το περίπτερο μπορεί επίσης να φιλοξενεί και διάφορες εκδηλώσεις σχετικές με το θέμα, όπως για παράδειγμα παρουσιάσεις και εκθέσεις ερευνών. Από την άλλη πλευρά, ένα βασικό χαρακτηριστικό του περιπτέρου είναι η χρήση ρομποτικού βραχίονα κατά την διαδικασία παραγωγής, ώστε να καλύπτονται όλες οι ανάγκες που προκύπτουν από την πολυπλοκότητα της κατασκευής αλλά και να διευκολύνεται η διαδικασία εξοικονομώντας χρόνο και υλικά. Προκειμένου να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα του περιπτέρου, η εργασία πραγματοποιήθηκε σε τρία διαφορετικά στάδια τα οποία αποτελούν και τα κεφάλαιά της. Αναλυτικότερα, αρχικά εξετάστηκε η διαθεσιμότητα των ξύλινων τελάρων από τα οπωροπωλεία του Βόλου για να επιβεβαιωθεί η δυνατότητα αξιοποίησής τους και αναλύθηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά του τελάρου ώστε να γίνουν αντιληπτές οι ικανότητές του. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η περίπτωση κατά την οποία το ξύλινο τελάρο χρησιμοποιείται ως φέρων οργανισμός στην κατασκευή, δίχως αυτό βέβαια να προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Συνεπώς, σε ένα τρίτο και τελευταίο στάδιο, εξετάστηκε το ενδεχόμενο αξιοποίησης του τελάρου στο επίπεδο του περιβλήματος του περιπτέρου καταλήγοντας έτσι στο τελικό επιθυμητό αποτέλεσμα της διπλωματικής εργασίας.