Με την παρούσα διπλωματική εργασία, επιχειρείται η αρχιτεκτονική ανάδειξη και η ιστορική τεκμηρίωση του μεταβυζαντινού μνημείου του Μετοχίου της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας στην Επανομή, Θεσσαλονίκης.

 Πρόκειται για ένα φρουριακό συγκρότημα, που χρονολογείται στα 1530 μ.Χ, του οποίου η θέση και η μοναστηριακή οργάνωση δικαιολογείται από την έντονη πειρατική δραστηριότητα της εποχής κατά την οποία κατασκευάστηκε. Τα στοιχεία αυτά έχουν έντονο αρχιτεκτονικό αποτύπωμα στη δομή του μνημείου το οποίο πιθανολογείται ως το παλαιότερο και το καλύτερα διατηρημένο μοναστηριακό μετόχι της Βορείου Ελλάδος και το μοναδικό σωζόμενο τμήμα του μεσαιωνικού οικισμού των Κριτζιανών.

 Έπειτα από μία αποτυχημένη πρωτοβουλία το 1965 για ανέγερση νέας εκκλησίας, προκλήθηκε μερική κατεδάφιση των θεμελίων του παρεκκλησίου καθώς και του τελευταίου ορόφου του πυργόσπιτου, ενώ διάφορες αναστηλωτικές εργασίες έχουν πραγματοποιηθεί σποραδικά από το 1976 έως και το 2015. Εκκρεμεί ωστόσο μία ολιστική μελέτη ανακατασκευής και αποκατάστασης του συγκροτήματος. Μία «θεραπεία».

 Στόχος επομένως είναι η συγκρότηση μιας πρότασης αποκατάστασης και επανένταξης του μνημείου, δίνοντας του μία νέα πνοή, τόσο αρχιτεκτονική όσο και λειτουργική. Με σημειολογική αφετηρία το πρόσωπο της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας, όπως αυτό έχει σκιαγραφηθεί στην χριστιανική πίστη, ο χώρος αυτός φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως μία νέα μήτρα πολιτισμικής και κοινωνικής αναζωογόνησης, θεραπείας και κάθαρσης. Επιδιώκεται λοιπόν, η μετατροπή του Μετοχιού σε ένα υπαίθριο χώρο θέασης και ακρόασης, ικανό να φιλοξενεί ένα μεγάλο εύρος πολιτιστικών εκδηλώσεων όπως δραματουργικές παραστάσεις και μουσικές συναυλίες, που θα ενταχθούν και θα αναδείξουν το σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι της ευρύτερης περιοχής.