Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, με χρήση ρομποτικής τεχνολογίας στην αρχιτεκτονική κλίμακα, με στόχο την κατασκευή μιας μικρής κατοικίας. Εξετάζονται οι μεταβολές που επιφέρει η τεχνολογική εξέλιξη στον σχεδιασμό και την κατασκευή. Αναλύεται η μέθοδος προσθετικής κατασκευής (additive manufacturing), τα πλεονεκτήματα (μείωση κόστους, υλικών, χρόνου, δυνατότητα σύνθετων γεωμετριών) και τα μειονεκτήματα (έλλειψη τεχνογνωσίας, αβεβαιότητα για την μακροχρόνια αντοχή υλικών). Έμφαση δίνεται στην περίπτωση τρισδιάστατης εκτύπωσης σκυροδέματος (3DCP). Η προτεινόμενη κατοικία έχει επιφάνεια 28m2, αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα και προορίζεται για 1-2 άτομα. Η βασική δομή αποτελείται από έξι καμπύλα κατακόρυφα στοιχεία, τα οποία εκτυπώνονται τμηματικά με 3DCP και συναρμολογούνται στο εργοτάξιο. Περιλαμβάνει οργανωμένους χώρους διημέρευσης στο ισόγειο και πατάρι με ενσωματωμένο κρεβάτι. Η κατασκευαστική διαδικασία περιλαμβάνει πάκτωση στη θεμελίωση, τοποθέτηση οπλισμού, συναρμολόγηση τμημάτων και χύτευση σκυροδέματος. Πραγματοποιήθηκαν εκτυπώσεις σε μικρή κλίμακα χρησιμοποιώντας συμβατικό τρισδιάστατο εκτυπωτή, καθώς και προσομοιώσεις ρομποτικής εκτύπωσης σε πραγματική κλίμακα με κατάλληλο εξοπλισμό. Αναδεικνύεται η δυνατότητα των ψηφιακών μέσων και της ρομποτικής να μετασχηματίσουν τον τρόπο σχεδιασμού και κατασκευής, καθιστώντας εφικτή την δημιουργία περίπλοκων γεωμετριών δίνοντας λύσεις σε πολλά από τα εμπόδια της συμβατικής μεθόδου κατασκευής.