Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία όρασης στους χώρους άθλησης της πόλης του Βόλου, εστιάζοντας στη συνάρτηση αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, κοινωνικής ένταξης και ισότιμης συμμετοχής. Αρχικά, καταγράφεται και αναλύεται το σύνολο των γυμναστηρίων της περιοχής, με συστηματική παρουσίαση των παρεχόμενων υπηρεσιών και των υφιστάμενων υποδομών που σχετίζονται με την έννοια της καθολικής πρόσβασης. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα βασικά προβλήματα και οι ανάγκες των τυφλών ατόμων, τόσο σε επίπεδο καθημερινής κίνησης στον αστικό χώρο όσο και σε σχέση με την άσκηση και τη χρήση γυμναστηριακών εγκαταστάσεων.

 Η μελέτη αξιοποιεί βιβλιογραφικές πηγές, θεσμικό πλαίσιο και προσωπικές μαρτυρίες, προκειμένου να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο η απουσία οπτικών πληροφοριών μπορεί να αντισταθμιστεί μέσω εναλλακτικών αισθητηριακών καναλιών (απτική, ακουστική, χωρική μνήμη). Επιπλέον, προτείνονται αρχές και κατευθύνσεις καθολικού σχεδιασμού που ενισχύουν την ανεξάρτητη χρήση του χώρου, όπως η εφαρμογή ραμπών και ανελκυστήρων, η σήμανση σε γραφή Braille, οι ειδικοί χώροι φύλαξης σκύλων-οδηγών και η αποφυγή υπερφόρτωσης ή ελλιπούς πληροφόρησης στο δομημένο περιβάλλον.

 Η εργασία επιχειρεί να απαντήσει σε κρίσιμα ερευνητικά ερωτήματα σχετικά με τη διαφοροποίηση της χωρικής αντίληψης σε συνθήκες απουσίας όρασης, τον ρόλο των χωρικών στοιχείων ως φορέων πληροφορίας και τις δυνατότητες αξιοποίησης αυτής της γνώσης για την ανάπτυξη αρχιτεκτονικών λύσεων με καθολικό χαρακτήρα. Συνολικά, τεκμηριώνεται ότι η προσβασιμότητα στους χώρους άθλησης δεν αποτελεί απλώς τεχνικό ζήτημα σχεδιασμού, αλλά θεμελιώδη όρο κοινωνικής ένταξης, αυτονομίας και βελτίωσης της ποιότητας ζωής των ατόμων με αναπηρία όρασης.