Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά τον σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική επέκταση του Οινοποιείου Παναγιωτίδη στην Κερασιά Νέας Μηχανιώνας, με σκοπό τη δημιουργία ενός σύγχρονου οινοποιείου που να συνδυάζει παραγωγή, φιλοξενία και οινοτουριστική εμπειρία. Η τοποθεσία χαρακτηρίζεται από εύφορα αμπελοτόπια, ήπιες κλίσεις και μεσογειακό μικροκλίμα, ενώ η γειτνίαση με τον Θερμαϊκό κόλπο προσφέρει ιδανικές συνθήκες για αμπελουργία και τουριστική προσβασιμότητα. Το υφιστάμενο κτίσμα, μικρής κλίμακας και οικιστικού χαρακτήρα, δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου, επισκέψιμου οινοποιείου· για τον λόγο αυτό προτείνεται η κατεδάφισή του και η δημιουργία νέας υποσκαφης κατασκευής. Η αρχιτεκτονική πρόταση διαμορφώνεται ως ενιαίο υποσκαφο κτίριο, πλήρως ενταγμένο στο φυσικό ανάγλυφο. Η φυτεμένη στέγη λειτουργεί ως φυσική συνέχεια του τοπίου και μιμείται τις γραμμές των αμπελώνων, προσφέροντας βιοκλιματικά οφέλη, φυσική θερμομόνωση και σταθερές συνθήκες για την ωρίμανση του κρασιού. Οι ξύλινες και διάτρητες κατασκευές φιλτράρουν το φως, δημιουργώντας ποιοτικούς χώρους φιλοξενίας και γευσιγνωσίας. Με τη συμβολική σύνδεση του κτιρίου με τη γη, το έργο αναδεικνύει την αλληλεξάρτηση ανάμεσα στην παραγωγή κρασιού, το τοπίο και την πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. Η νέα υποσκαφη δομή επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας, βιωσιμότητας και αισθητικής, προσφέροντας έναν εμβληματικό χώρο οινοτουρισμού που αναβαθμίζει την τοπική αμπελουργική παράδοση και ενισχύει την εμπειρία του επισκέπτη.