Τι και αν τα παιδιά μάθαιναν παίζοντας σ΄ένα χώρο που τους δίνεται η ελευθερία να έρχονται σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον; Η διπλωματική εργασία αφορά τον σχεδιασμό ενός νηπιαγωγείου στο Βόλο, με στόχο να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον μάθησης μεταβάλλοντας τα όρια της παραδοσιακής αίθουσας και προσφέροντας στα παιδιά ελευθερία και έμπνευση. Η βασική συνθετική ιδέα προκύπτει από την έννοια της σκιάς του δέντρου που σχεδιάζεται ως διάτρητο δώμα, κάτω από το οποίο διατάσσονται οι επιμέρους αίθουσες σε ξεχωριστούς κτιριακούς όγκους. Το δώμα αυτό δεν λειτουργεί μόνο προστατευτικά, αλλά αποτελεί και ενεργό τμήμα του σχολικού περιβάλλοντος: μπορεί να περπατηθεί, να χρησιμοποιηθεί ως χώρος παιχνιδιού και παρατήρησης, ενισχύοντας την αλληλεπίδραση στο χώρο. Η πρόταση αυτή διερευνά ζητήματα της σχέσης εσωτερικού–εξωτερικού χώρου, την ένταξη της φύσης στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό, και την δημιουργία ενός νηπιαγωγείου που δεν είναι απλώς χώρος διδασκαλίας αλλά ένα τοπίο εμπειριών.