Η παρούσα διπλωματική εργασία με τίτλο «υφάντρα: μια διαδραστική εγκατάσταση ενσώματης ύφανσης χώρου» εκπονήθηκε από τη φοιτήτρια Έφη Λαζακίδου, υπό την επίβλεψη της Καθηγήτριας Έβελυν Γαβρήλου του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

 Σε συνέχεια της ερευνητικής εργασίας με τίτλο «ξεπλέκοντας τις ρίζες: οι πρακτικές της πλέξης ως διαμεσολαβητής της αρχιτεκτονικής σκέψης και παραγωγής», η παρούσα διπλωματική εστιάζει στην κληρονομιά των παραδοσιακών τεχνικών ύφανσης και βαφής νημάτων και υφασμάτων, καθώς και στην παρατήρηση της διαμόρφωσης του χώρου γύρω από την τεχνίτρια – υφάντρα.

 Αντικείμενο της εργασίας είναι μια υπαίθρια, πολυμορφική εγκατάσταση εργαστηρίου, του οποίου η μορφή γεννιέται μέσα από τις κινήσεις και τις πρακτικές της τεχνίτριας.

 Στα πλαίσια της διπλωματικής, το εργαστήρι σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε σε πραγματική κλίμακα. Στη συνέχεια ενεργοποιήθηκε σε ένα τετραήμερο δράσεων, από φοιτήτριες του Τμήματος Αρχιτεκτόνων, που ανέλαβαν τον ρόλο των τεχνιτριών – υφαντριών. Εκεί αναδείχθηκε η χωρική διάσταση της χειρονομίας, ενώ η ίδια η διαδικασία λειτούργησε ως εργαλείο χαρτογράφησης της ενσώματης εμπειρίας.

 Η εγκατάσταση έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί σε διαφορετικά πλαίσια, είτε ως μέρος ακαδημαϊκής έρευνας και εκπαιδευτικής διαδικασίας, είτε ως διαδραστικό έργο που μπορεί να παρουσιαστεί σε δημόσιους χώρους ή μουσειακά περιβάλλοντα, ενεργοποιώντας κάθε φορά νέες σχέσεις ανάμεσα στο σώμα, τον χώρο και το κοινό.

 Έτσι, η «Υφάντρα» προτείνει έναν εναλλακτικό τρόπο παραγωγής χώρου, όπου το σώμα δεν προσαρμόζεται στον χώρο αλλά προσαρμόζει τον χώρο, μετατρέποντας την αρχιτεκτονική σε μια ζωντανή και ενσώματη εμπειρία.