Στη σύγχρονη εποχή, οι μεγάλες πόλεις γίνονται όλο και πιο πυκνοκατοικημένες και οι ελεύθεροι κενοί χώροι ολοένα και λιγοστεύουν. Η ανάγκη των κατοίκων για ανοικτούς χώρους πρασίνου γίνεται είναι εντονότερη από ποτέ. Ως απάντηση σε αυτή την ανάγκη, κάνουν την εμφάνισή τους τα πάρκα τσέπης. Τα πάρκα τσέπης («pocketparks») είναι μικρής κλίμακας δημόσιοι χώροι πρασίνου οι οποίοι μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε ανεκμετάλλευτο σημείο του αστικού ιστού.

 Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο των πάρκων τσέπης ως εργαλείων βιώσιμης αστικής ανάπτυξης σε πυκνοκατοικημένα περιβάλλοντα. Παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά και οι χρήσεις αυτών των χώρων, η ιστορική τους εξέλιξη, καθώς και τα πολλαπλά οφέλη από περιβαλλοντικά έως κοινωνικά που προσφέρουν. Ταυτόχρονα,  αναλύονται οι δυσκολίες που μπορεί να εμφανίσουν στην υλοποίηση τους, όπως η απόκτηση οικοπέδων, η συντήρησή τους και η κοινωνική αποδοχή τους. Παρατίθενται διεθνή και εγχώρια παραδείγματα όπως το PaleyParkστη Νέα Υόρκη και διάφορα πάρκα στην Αττική, τα οποία επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα αξιοποίησης αχρησιμοποίητων οικοπέδων για τη δημιουργία χώρων πρασίνου. 

 Στο τελευταίο μέρος της εργασίας, προτείνονται σχεδιαστικές παρεμβάσεις για τρία οικόπεδα στον Δήμο Ζωγράφου, στην Αθήνα, τα οποία επιλέχτηκαν βάσει κριτηρίων, όπως η τοποθεσία τους στον αστικό ιστό, η σύνθεση της γύρω περιοχής και η ύπαρξη άλλων δημόσιων πράσινων χώρων σε κοντινές αποστάσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον σχεδιασμό του αστικού εξοπλισμού που τοποθετείται μέσα στα πάρκα αυτά με στόχο τη δημιουργία ευέλικτων και πολυλειτουργικών στοιχείων, τα οποία μπορούν να προσαρμοστούν σε οποιονδήποτε χώρο.

 Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει την αξία των πάρκων τσέπης ως μικρών αλλά ουσιαστικών παρεμβάσεων στον αστικό ιστό που συμβάλλουν στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, τη βιωσιμότητα των πόλεων και την επανασύνδεση των πολιτών με τον δημόσιο χώρο.