Είναι φανερό πως με το πέρασμα των χρόνων μέσα στο κοινωνικό σύνολο προκύπτουν συνεχώς μετασχηματισμοί, οι οποίοι επηρεάζονται από την πολιτική και την οικονομία. Σε αυτό το πλαίσιο, η αρχιτεκτονική έχει υποστεί πολλαπλές μεταβολές. Προκύπτει το εξής ερώτημα: Ποια είναι η θέση της αρχιτεκτονικής σε μια καπιταλιστική κοινωνία; Ποια η λειτουργία και ποιοι οι στόχοι της; Δεδομένου του στενού συνδέσμου μεταξύ αρχιτεκτονικής-οικονομίας-πολιτικής και κοινωνίας, το προκείμενο ερευνητικό επιχειρεί να εξηγήσει τη μεταβολή αυτή, αναλύοντας τα φαινόμενα καταπάτησης του δημόσιου χώρου στην περιοχή της Ρόδου. Στα περισσότερα νησιά της Δωδεκανήσου και ιδιαίτερα στη Ρόδο παρατηρείται το φαινόμενο του υπερτουρισμού, που συνοδεύεται με τη συνεχή οικοδόμηση εστιών παραγωγής ιδιωτικού κέρδους. Ένα αντίστοιχο πρότζεκτ «τουριστικής ανάπτυξης» πρόκειται να πραγματοποιηθεί στον τουριστικό λιμένα της Ρόδου. Ποια τα πρότυπα που αναπαράγει η αρχιτεκτονική τέτοιων διαστάσεων και πως αυτά διαμορφώνουν την κοινωνία; Η επιλογή και πραγμάτωση έργων που βασίζονται στην κερδοφορία προωθούνται ακόμα και από διεθνείς διαγωνισμούς ακινήτων και αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, οι απαρχές τέτοιων φαινομένων βρίσκουν τις ρίζες τους στα αγγλικά εδάφη του 15ου αιώνα με την υφαρπαγή γης και τη μονιμοποίηση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής. Σε αυτή τη διαδικασία αποτέλεσε και μπορεί να αποτελεί ακόμα η αρχιτεκτονική μέσο διεκπεραίωσης, με την ολοένα εντονότερη καταπάτηση των δικαιωμάτων του πολίτη.