Μία αναδρομή στο κοινωνικό (και πολιτικό) υπόβαθρο των δεκαετιών εβδομήντα-ογδόντα, στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και στην ταυτόχρονη εμφάνιση των εναλλακτικών περιοδικών -zines- και των περιοδικών ομοφυλοφιλικού περιεχομένου από ελληνικά χέρια. Δεκαετίες γεμάτες ανησυχίες, περιορισμούς, μη ελευθερίας σε τομείς, αλλά ταυτόχρονα γεννώντας ανθρώπους έτοιμους να παλέψουν για τα πιστεύω τους και του ίδιους.

Φεμινισμός, ανάγκη αυτοέκφρασης και αναζήτηση ομοϊδεατών για μάχη ενάντια σε μια κοινωνία παγιωμένη σε χρόνους παρελθόντος, υπό κυβερνήσεις που δεν έκαναν τις συνθήκες πιο εύκολες, συσπείρωση σε υπόγεια, έπειτα σε δρόμους και έπειτα όπου ήταν δυνατό.

Εναλλακτικά περιοδικά (ως προς το στήσιμο, τον τίτλο, την θεματολογία) και η επιρροή τους για το πως γνωρίζουμε τον κόσμο σήμερα, το καλλιτεχνικό στίγμα τους και η έκφραση μιας ελληνικής πραγματικότητας από μια άλλη ματιά -ο Λεωνίδας Χρηστάκης και ο δρόμος με τις ιδέες του-, ΛΟΑΤΚΙ+ περιοδικά που μεγάλωσαν και εκπαίδευσαν γενιές να είναι αληθινοί (και ενημερωμένοι) -η περίπτωση του «Αμφί» που ήρθε και αμφι-σβήτησε μια πραγματικότητα ακλόνητη έως τότε, ο αγώνας του και η αναμφίβολη επιρροή του, και άλλα περιοδικά που ακολούθησαν το μονοπάτι που χάραξε και έγινε λεωφόρος, ένα είδος τύπου επικριτικός, σχολιαστικός, έτοιμος να θίξει και που δεν δίστασε να εκφράσει την πραγματικότητα από μια ματιά προσωπική και επικρινόμενη από την κοινωνική μάζα-, ο διάλογος με το γίγνεσθαι στον παγκόσμιο χάρτη και η συζήτηση μεταξύ λέξεων, κειμένων, ποιημάτων, εικόνων.

Εξώφυλλα που σόκαραν, διάταξη και designπου άλλαξε και χαρακτήρισε τον γραφιστικό χαρακτήρα μιας εποχής που και σήμερα γυρνάμε πίσω σε αυτήν.