Η παρούσα ερευνητική εργασία επικεντρώνεται στη διερεύνηση των σύγχρονων εργονομικών και ανθρωπομετρικών προτύπων, καθώς και στη σημασία της εργονομίας και της ανθρωπομετρίας στο σχεδιασμό της ελάχιστης δομής κατοίκησης. Αφορμή αποτέλεσε το ερώτημα του εαν μπορεί ένα πολύ μικρό σπίτι να είναι εργονομικό. Κατ’ επέκταση, εαν υπάρχουν ελάχιστες δομές κατοίκησης που, βάσει των δικών μου διαστάσεων, να μπορώ να ζήσω σε αυτές απολαμβάνοντας τη δέουσα άνεση, λειτουργικότητα και ασφάλεια, παρά το περιορισμένο των διαστάσεων. Η έρευνα αναλύεται σε τρία κύρια μέρη, ξεκινώντας με τη θεωρία και ανάλυση της εργονομίας και της ανθρωπομετρίας, καθώς η σημασία των κλάδων αυτών στην επίτευξη της βιωσιμότητας ενός χώρου είναι επιτακτική. Στη συνέχεια, μέσα από χαρακτηριστικά παραδείγματα πολύ μικρών κατοικιών, οι διαστάσεις των οποίων ακολουθούν την ανθρωπομετρία του δικού μου σώματός μου, ελέγχεται η λειτουργία της εργονομίας στην κάθε περίπτωση.

Στο κεφάλαιο της εργονομίας, γίνεται προσπάθεια διασαφινισμού του όρου και  συσχετισμού του με την ανθρωπομετρία και άλλες επιστήμες. Μελετάται ο ρόλος της εργονομίας στη διαδικασία του σχεδιασμού και την επιστημονική εξέλιξη και καταγράφονται  παραδείγματα εργονομικών στάνταρ. Εν συνεχεία, αναλύεται η εργονομία του καθίσματος και εξετάζονται ορισμένες σύγχρονες αναθεωρήσεις των εργονομικών στάνταρ, βάσει της τεχνολογικής εξέλιξης.

Το δεύτερο κεφάλαιο επικεντρώνεται στη μελέτη των ανθρωπομετρικών συστημάτων. Αφου παρουσιαστεί η αναδρομική εξέλιξη της ανθρωπομετρίας ανά τα έτη, αξιοποιείται το έργο δύο σημαντικών αρχιτεκτόνων του περασμένου αιώνα, του Le Corbusier και του Neufert, που αποτέλεσε τη βάση των σύγχρονων ανθρωπομετρικών προτύπων.

Ύστερα από ανάλυση και σύγκριση των ανθρωπομετρικών συστημάτων των δύο παραπάνω, στο ακόλουθο κεφάλαιο επιδιώκεται η απόδειξη της επικαιρότητάς τους, αναλογίζοντας τον εαυτό μου με τις αντίστοιχες διαστάσεις του καθενός. Για την καλύτερη συγκέντρωση των αποτελεσμάτων, οι συγκρίσεις και ο έλεγχος γίνεται με χρήση πινάκων, οι οποίοι συμπληρώνονται με μια σειρά επιπλέον ατομικών ανθρωπομετρικών διαστάσεων. Το κεφάλαιο εμπλουτίζεται με περαιτέρω συγκρίσεις διάσημων ανθρωπομετρικών μοντέλων.

Έπεται η ανάλυση τριών ελάχιστων δομών κατοίκησης, των οποίων ο σχεδιασμός βασίστηκε στα ανθρωπομετρικά πρότυπα του συστήματος που ταιριάζει καλύτερα στις δικές μου διαστάσεις και επιδιώκεται η ανάδειξη των αρετών που προσφέρουν οι εργονομικές και ανθρωπομετρικές λύσεις στο σχεδιασμό των κατοικιών αυτών. Για τους σκοπούς της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν οι κατοικίες Cabanon, Keret House και Diogenes.

Η συνολική ανάλυση συντέλεσε στη διεξαγωγή τεκμηριωμένων συμπερασμάτων αναφορικά με την επικαιρότητα και τη χρήση των ανθρωπομετρικών συστημάτων, καθώς και στην ανάδειξη της εξέχουσας σημασίας της εργονομίας και της ανθρωπομετρίας στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.