Η παρούσα έρευνα αφορά τη φιλοσοφία και την τεχνική της πρακτικής του μερεμετιού και του μπαλώματος, η οποία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια. Αποτελεί συνδυασμό βιβλιογραφικών αναφορών, συνεντεύξεων, έρευνας στο πεδίο και φωτογραφικού υλικού, τόσο των συγγραφέων όσο και από έτερες πηγές. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα ξεκινά με την ιστοριογραμμή του μερεμετιού και εστιάζει σε τρεις βασικούς σταθμούς: στο παράδοξο του πλοίου του Θησέα, στον Πύργο Μαρμαρίου Αμφίπολης και στην ελληνική επαρχία του 19^ου-20^ου αιώνα. Σε κάθε σταθμό αναλύεται η φιλοσοφία του μερεμετιού, η σύλληψη της ιδέας και η πράξη αυτού, κάθε φορά υπό ένα διαφορετικό πρίσμα. Επιπροσθέτως, παραθέτονται συνεντεύξεις από ανθρώπους που ζουν και εργάζονταν στην ελληνική επαρχία. Οι συνεντευξιαζόμενοι κατάγονται από τα χωριά Ευκαρπία Σερρών, Κλεινό (Κλεινοβός) Καλαμπάκας και Νιγρίτα Σερρών, με τον/την εκάστοτε, να μιλά για γεγονότα και αφηγήσεις που αφορούν το μερεμέτι και την κατασκευή, μέσα από τις δικές τους εμπειρίες. Με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις και την επιτόπια μελέτη/καταγραφή στον χώρο, τα μερεμέτια κατηγοριοποιούνται σε τυπολόγιο, ενώ ταυτόχρονα δίνονται παραδείγματα με φωτογραφικό υλικό και σημειώσεις ανάλογα με την κατηγορία που υπάγονται. Λόγω της φύσης του μερεμετιού ως εμπειρική πρακτική, αποφασίστηκε η έρευνα αυτή να συνταχθεί με την φιλοσοφία του ημερολογίου. Η αλληλεπίδραση των γραφόντων με τα αποτελέσματα της έρευνας αποτυπώθηκε στη δημιουργία σκίτσων, κολλάζ, στην καταγραφή προσωπικών σημειώσεων, παρατηρήσεων ή ασαμπλάζ αυτών. Στο τέλος συντάσσονται τα συμπεράσματα που προκύπτουν από όλη την έρευνα, καθώς και η απαραίτητη βιβλιογραφία, οι διαδικτυακές πηγές και οι πηγές των εικόνων.