Το δάπεδο των θρησκευτικών χώρων λατρείας αποτελεί ένα αναπόσπαστο  κόμματι της ιστορίας, με αυτό να απαρτίζεται από ακριβά υλικά και συμβολισμούς, καθώς και ιδιαίτερα στοιχεία της κατασκευής των επιστρώσεων ανά τους αιώνες. Στην παρούσα ερευνητική μελέτη παρουσιάζονται και αναλύονται δείγματα επιστρώσεων Χριστιανικών ναών στον Ευρωπαϊκό χώρο με κύριους πόλους την Μεσόγειο, την Βρετανία και την Γαλλία. Κέντρο εστίασης αποτελούν η επιλογή των υλικών όπως και οι λόγοι που μπορεί να οδήγησαν σε αυτήν, οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται, η γεωμετρία και η εικόνα που παράγει το σύνολο του δαπέδου σε κάθε ναό, αλλά και η εντύπωση που αυτό προκαλεί στον επισκέπτη. Παρατηρώντας τα διάφορα παραδείγματα αναδεικνύονται στυλ και επαναλαμβανόμενα θέματα ή μοτίβα σε εκκλησίες ίδιων ή και διαφορετικών χωρών, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων φαινομένων σε σχέση με την χρονική περίοδο κατά την οποία κατασκευάστηκε το δάπεδο ή ανταλλαγές ιδεών των καλλιτεχνών εκείνης της εποχής.

Η εκκλησιαστική αρχιτεκτονική, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το δάπεδο, πέρα από την εικόνα και αισθητική διέγερση, ακολουθεί ένα σύνολο κανόνων. Τα γεωμετρικά σχήματα, η τοποθέτηση ορισμένων στοιχείων στην επιφάνεια, η συνομιλία του δαπέδου με το υπόλοιπο εσωτερικό, προσδίδουν τελικά στον ναό κύρος αλλά και νόημα, ενώ δεν είναι καθόλου σπάνιο κάποιοι χώροι λατρείας να ξεχωρίζουν μόνο από την όψη του δαπέδου το οποίο «στεγάζουν».