Το παρόν ερευνητικό με τίτλο «Η Αρχιτεκτονική του Πολέμου» της Ευαγγελίας Ντουράκη και επιβλέποντα καθηγητή τον κύριο Γεώργιος Μητρούλιας, ακολουθεί την ιστορική αναδρομή των γεγονότων και καταστάσεων. Η σημαντικότητα του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού σε κάθε πολεμική επιχείρηση διαφαίνεται μέσω της παράλληλης και αλληλένδετης συμπόρευσης με τη στρατηγική του πολέμου. Η επιστήμη της αρχιτεκτονικής ανταποκρίνονταν πάντα σε κάθε περίσταση πολιορκίας, εισβολέων, εχθροπραξιών όπως συνέβαινε προϊστορικά και κατά την αρχαιότητα , σχεδιάζοντας περιβόλους και περιτειχισμένες πόλεις και οργανωμένες οχυρωματικές γραμμές άμυνας, ενώ στις εσωτερικές αναταράξεις την εποχή του 19ου αιώνα στο Παρίσι , ο πολεοδομικός σχεδιασμός διαμορφώνει μία νέα πόλη με ανοιχτούς δρόμους και μνημειακά κτίρια. Παράλληλα η ανακάλυψη της πυρίτιδας και εξέλιξη του πυροβόλου , αλλάζει την τακτική των επιθέσεων και αναπτύσσει νέα συστήματα οχυρωματικών έργων. Η στρατηγική σχεδίαση των πολέμων που αφορά των αντικειμενικό σκοπό των στρατιωτικών και πολιτικών ηγετών, έχει άμεση επιρροή στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και τη διαμόρφωση του εδάφους, των οικισμών, πόλεων και κτιρίων όπως και των στρατοπέδων εκστρατείας κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια. Ενώ ο πόλεμος εξαπλώνεται και καταλαμβάνει την τρίτη διάσταση του χώρου, η τεχνολογική εξέλιξη των όπλων και η στρατηγική βομβαρδισμού των πόλεων , μεταφέρει τη ζωή υπόγεια και την οργανώνει μέσα στα καταφύγια. Όμοια και παράλληλα η άμυνα προωθείται και έξω από την πόλη με την ανάγκη της οργάνωσης του εδάφους απαραίτητη για τους μαχητές , οι οποίοι προστατεύονται στο έδαφος και πολεμούν μέσα από αυτό. Ο πόλεμος αποτελεί ένα κοινωνικό φαινόμενο έχοντας επιπτώσεις στην οργάνωση των πόλεων-κρατών, η άμυνα αποτελεί μέρος του σχεδιασμού. Με τη πάροδο των χρόνων όπου όλα διαφοροποιούνται και εξελίσσονται ταχύτατα (κοινωνία, πολιτική, οικονομία, τεχνολογία), ο πόλεμος γίνεται διάχυτος και η αρχιτεκτονική βρίσκει τη θέση της με τις σύγχρονες μεθόδους που χρησιμοποιεί.