Arch.Uth Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Arch.Uth UTH.gr English
  Τσαπάρας Στέλιος / Υποψήφιος διδάκτορας
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΧΩΡΙΚΗ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΑΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ: ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΩΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ

Βιογραφικό

Αρχιτέκτων και Αναλυτής Χωρικών Δεδομένων. Κατέχει Master of Research στην προηγμένη χωρική ανάλυση και οπτικοποίηση από το CASA, το πρωτοπόρο ερευνητικό κέντρο της Bartlett, UCL, έχοντας συνεργαστεί με τους Michael Batty, sir Alan Wilson και Dr Martin Austwick. Είναι ο δημιουργός του μοντέλου Spatially Transformed Social Networks (STSN), ενός agent-based προσομοιωτή ο οποίος αναλύει δεδομένα κοινωνικών γράφων και τα μετατρέπει σε χωρικές δομές. Η έρευνά του έχει δημοσιευτεί σε διεθνή συνέδρια πως το SCCS2014 και περιοδικά. Ως έφηβος ήθελε να αλλάξει τον κόσμο. Αλλά μέχρι τώρα, το μόνο που κατάφερε να αλλάξει είναι μερικές συσκευές τηλεφώνου. Τουλάχιστον το έκανε αρκετές φορές.

Ερευνητικά ενδιαφέροντα

Προσέγγιση κλειδί για αυτή την έρευνα είναι η εστίαση του αστικού σχεδιασμού στην αξιοποίηση των SSVA των κοινωνικών δομών. Τα κοινωνικά δίκτυα, ως γράφοι και άρα δεδομένα αλληλεπιδράσεων, μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστο εργαλείο αστικού και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, σε μια λογική αυτο-οργάνωσης του χώρου (self-organisation) (Portugali et al., 2000). Στο πλαίσιο της θεωρίας της πολυπλοκότητας έχουν αναπτυχθεί νέες ιδέες γύρω από τα δίκτυα, από τη μορφή τους μέχρι την οπτικοποίησή τους (Pentland, 2014). Έχουν επίσης δημιουργηθεί προσπάθειες μοντελοποίησης της διαδικασίας μετάφρασης κοινωνικών δομών σε χωρικούς συσχετισμούς (STSN model) (Tsaparas, 2014). Ωστόσο, οι προσπάθειες αυτές δεν ρίχνουν επαρκές φως στο κρίσιμο ερωτήματα:

Συνδέεται η αποδοτικότητα των κοινωνικών δομών ως προς τη διάχυση της πληροφορίας εντός τους με την αποδοτικότητα των λειτουργιών του αστικού χώρου τον οποίο τα μελή των κοινωνικών δικτύων χειρίζονται ή δημιουργούν;

Με άλλα λόγια, το ενδιαφέρον της διδακτορικής διατριβής επικεντρώνεται στη σύνδεση της πληροφορίας με τον φυσικό χώρο μέσω των κοινωνικών δικτύων. Ο όρος αποδοτικότητα στο σκέλος των κοινωνικών δικτύων αναφέρεται στο είδος, στη ταχύτητα και στην ακρίβεια της πληροφορίας ενώ στο σκέλος των χωρικών λειτουργιών αναφέρεται κυρίως σε ποσοτικά χαρακτηριστικά του αστικού περιβάλλοντος, όπως η χωρική κατανομή, η συμπεριφορά πλήθους ή η μορφολογία και τυπολογία του δημοσίου χώρου.

 

Υπόθεση εργασίας και τύποι δεδομένων
Κομβικό σημείο για την περαιτέρω προσέγγιση του θέματος είναι ο προσδιορισμός του πλαισίου μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί η έρευνα. Στον πυρήνα του ενδιαφέροντος βρίσκεται η “smart” ανάπτυξη υποβαθμισμένων αστικών περιοχών μέσα από informal διαδικασίες αυτο-οργάνωσης του χώρου. Εξυγιάνσεις τέτοιων περιοχών έχουν συντελεστεί ή είναι σε εξέλιξη (π.χ. Γκάζι Αθήνας, Παλαιά Βόλου κλπ) μέσα από top-down πολιτικές. Ωστόσο, αυτές οι μέθοδοι δεν παράγουν αποτελεσματική γνώση για τη σχέση της διαχείρισης της ανάπτυξης και του σχεδιασμού οικοσυστημάτων (growth management and ecosystems planning) με την κινητικότητα και πυκνότητα ευάλωτων ή μη, κοινωνικών δομών. Η διατριβή προχωρεί προς αυτή την κατεύθυνση λαμβάνοντας υπόψη τις τρεις βασικές διαστάσεις ενός τέτοιου αστικού περιβάλλοντος:
1. Τις ιδιότητες των φυσικών αντικειμένων (κτιρίων, τοπολογία οδικού δικτύου κλπ).
2. Κοινωνικο-δημογραφικές ιδιότητες κοινωνικών δικτύων. Σε αυτό το σημείο έχει σημασία να τονιστεί ότι σε ένα κοινωνικό δίκτυο η θέση του κάθε μέλους μέσα σε αυτό είναι ισχυρότερη από τα επιμέρους χαρακτηριστικά του μέλους αυτού.
3. Τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος προσλαμβάνεται από τα μέλη αυτών των κοινωνικών δομών.
Σημείο κλειδί για την έρευνα του τρόπου με τον οποίο οι διαστάσεις αυτές αλληλο-συνδέονται αποτελεί ο προσδιορισμός των τύπων των δεδομένων που θα επεξεργαστούν. Τρεις είναι οι βασικές κατηγορίες:
1. Δεδομένα καθημερινής μετακίνησης (π.χ. δεδομένα θέσης από GPS και location based services (LBS) τεχνολογία).
2. Δεδομένα κατανομής των φυσικών αντικειμένων του αστικού χώρου (δίκτυα δρόμων ή κτιρίων).
3. Δεδομένα λειτουργικών και κοινωνικο-δημογραφικών αντικειμένων (ιδιοκτησιακά καθεστώτα, χρήσεις γης, μορφωτικό επίπεδο).

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω είναι δυνατή η έρευνα για το πώς οι τύποι των κτίριων ή η τοποθεσία των αστικών υπηρεσιών συνδέονται με τη χωρική κατανομή των κοινωνικο-δημογραφικών ιδιοτήτων του πληθυσμού. Επίσης, δίκτυα κινητής τηλεφωνίας μπορούν να αποκαλύψουν κοινωνικά και οικονομικά patterns, συστήματα παρακολούθησης προϊόντων είναι σε θέση να αναδείξουν ροές υλικών και ψηφιακά παρακολουθούμενες μεταφορές ανθρώπων εκθέτουν ροές κινητικότητας. Η γνώση της ανατομίας των υποβαθμισμένων αστικών οικοσυστημάτων σε πολλαπλά επίπεδα (χωρικά, οικονομικά και κοινωνικά), θα κάνει δυνατό τον έλεγχο της αστικής αποδοτικότητας μέσα από την “smart” κατανομή των συμπεριφορών του πλήθους.
 

e-mail

stelios.tsaparas@gmail.com